Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2012
ΜΕΓΑΛΕ ΕΡΩΤΑ ΜΙΚΡΗ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ
ΜΕΓΑΛΕ ΕΡΩΤΑ…ΜΙΚΡΗ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ
Μεγαλε ερωτα…
μικρη αγαπημενη….
Ολος ο ερωτας
σε ένα κυπελλο
Πλατυ σαν την
γη
Τον ερωτα με
αστερια & αγκαθια
Σουδωσα, αλλα
περπατησες με μικρα ποδια
Βρωμικα τακουνια
στη φωτια
Σβηνοντας την.
Μεγαλε ερωτα,
μικρη αγαπημενη
Δεν σταματησα
τον αγωνα
Δεν διεκοψα την πορεια μου για την ζωη
Την ειρηνη, για
το ψωμι ολων
Αλλα σε σηκωσα
στα μπρατσα μου και σε καθοδεγησα με τα φιλια μου και σε κοιταξα όπως ποτε
Ανθρωπινα ματια
δεν θα γυρισουν να σε δουν……
ΜΕΓΑΛΕ…………………. ΕΡΩΤΑ….ΜΙΚΡΗ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ….
ΑΠΟ ΣΥΛΛ. P. NERUDA.
ΕΡΩΤΙΚΟ ΚΑΛΕΣΜΑ
ΕΡΩΤΙΚΟ
ΚΑΛΕΣΜΑ
Τις φωτιες τις σβηνουν τα ποταμια
Τις πνιγουν οι νεροποντες
Τις κυνηγουν οι βοριαδες
Δεν ειμαι, δεν ειμαι η φωτια
Ελα κοντα μου δεν ειμαι η φωτια
Ελα κοντα μου δεν ειμαι ανεμος
Τουςανεμους τους κοβουν τα βουνα
Τους βουβαινουν τα λιοπυρια
Τους σαρρωνουν …οι κατακλισμοι
Δεν ειμαι ….δεν ειμαι ο ανεμος.
Εγω δεν ειμαι παρα ενας
στατηλατης
Ενας αποσταμενος περπατητης
Που ακουμπησε στην ριζα μιας
ελιας
Α ακουσει το τραγουδι των Γρυλλων
Και αν θελεις, ελα να το ακουσωμε
μαζι……
ΠΟΙΗΣΗ Μ. ΛΟΥΤΕΜΗ
ΕΥΧΕΣ …..ΚΑΡΔΙΑΚΕΣ
ΕΥΧΕΣ ΧΩΡΙΣ
ΜΙΣΟΣ….
ΕΥΧΕΣ ……ΑΠΕΙΡΕΣ
ΕΥΧΕΣ…..
Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου 2012
ΑΠΟΦΑΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ
ΑΠΟΦΑΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ
ΣΤΗΝ αναπτυξη της αποφατικης θεολογιας εμφανιστηκε & παλι η Πλατωνικη -ωριγενικη κατανοηση της αληθειας, αλλα μονο για να αναιρεθει στο
βασικο της σημειο στις γνωσιολογικες & οντολογικες της αξιωσεις.Στον Ωριγενη το υψιστο επιπεδο της αληθειας
εκφραζεται με το προθεμα αυτό
πχ.αυτοαληθεια, αυτοδικαιοσυνη κ.α. αντιθετα οι αποφατικοι θεολογοι προτιμουν το προθεμα υπερ:
υπεραληθεια, υπερουσια, κ.α. Εδώ βρισκεται ενας
ριζοσπαστικος νεος προσανατολισμος της γνωσιολογιας & μια απομακρυνση της
αληθειας από την ελληνικη της βαση. Διοτι η ελληνικη σκεψη αρκεστηκε με τον
ορισμο της αΣτην αναπτυξη της αποφατικης θεολογιας εμφανιστηκε & παλι η πλατωνικη –ωριγενικη κατανοηση τηληθειας
μεσω του ΑΥΤΟ – ποτε όμως δε θα υπερβαινε το είναι η πολύ
περισσοτερο το
ΝΟΥ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΓΙΑ τους ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΝΤΑ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ
ΑΛΗΘΕΙΑ ΩΣ ΕΣΧΑΤΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΣ.
Την πεμπτουσια της αποφατικης θεολογιας βρισκοταν, στο ότι θα
επρεπε να καταργηθει & να μεταμορφωθει η υπαρχουσα σ αυτήν ελληνικη
οντολογια, διοτι δε θα μπορουσε να χρησιμοποιησουμε ορους του ανθρωπινου ΝΟΥ η της δημιουργιας στην οποια
υπηρχε επισης κυριως ο ορος του ΕΙΝΑΙ, για
να δηλωσουμε το Θεο, την αληθεια.Ετσι τονιζεται η απολυτη διαφορετικοτητα της ΥΠΑΡΞΗΣ του ΘΕΟΥ, οπως αυτή υπαρχει στην καρδια της βιβλικης
θεολογιας, τοσο εντονα ώστε η βιβλικη κατανοηση του θεου ερχεται σε σφοδρη αντιθεση με αυτή των Ελληνων. Ηαποφατικη θεολογια
αρνειται την ελληνικη θεωρηση της αληθειας & τονιζει, ότι η γνωση
μας για το ΕΙΝΑΙ δηλ.την δημιουργια,
δεν πρεπει να ταυτιζεται οντολογικα με
τον θεον.Ο θεος ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΥΠΑΡΞΗ, Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΗ, ΑΓΝΩΣΤΗ,
ΑΠΡΟΣΙΤΗ για κάθε πραγμα &
εντελως ανεξηγητη, διοτι βρισκεται πανω στη καταφαση & αρνηση. Γι αυτό το
λογο βρισκεται & η αληθεια περαν της αποφασης μεταξυ καταφασης & αρνησης Ο νεοπλατωνικος κοσμος των ιδεων στην
ιεραρχια των ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΩΝ ΣΥΓΡΑΜΑΤΩΝ
οδηγησε
καποιους ερευνητες στο λαθος, να μιλησουν για μια νεοπλατωνικη επιρροη.Το πιο
ουσιωδες παρ όλα αυτά, δεν βρισκεται σε αυτές τις εικονικες παραστασεις, αλλα στη σημασια που αποκαλυπτεται.Το
ουσιαστικο σημειο βρισκεται δηλ, στο ότι εν αντιθεσει προς τις νεοπλατωνικες απορροες, η διονυσιακη ΙΕΡΑΡΧΙΑ δεν
ισχυριζεται ότι κατωτερο είναι, προερχεται απ το ανωτερο.Για καλυτερη κατανοηση αυτου του πραγματος
πρεπει να στραφτει η προσοχη μας σε 2 χαρακτηριστικα σημεια της αποφατικης θεολογιας,
ΚΥΡΙΩΣ –ΨΕΥΔΟ- ΔΙΟΝΥΣΙΟ & ΤΟΝ ΜΑΞΙΜΟ
ΤΟΝ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ, ΔΗΛ ΣΤΟ ΟΡΟ ΕΚΣΤΑΣΙς, όπως & ΣΤΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΟΥΣΙΑΣ & ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΣΤΟ ΘΕΟ.
Ο ορος εκστασις σημαινει ότι ο θεος είναι αγαπη & ότι ως τετοιος
δημιουργει μια συνεχη σχεση αγαπης εκτος
του εαυτου του,
Αυτό εκτος του εαυτου του εχει
μεγαλη σημασια, διοτι μεσω αυτου διαπιστωνεται, ότι η αγαπη ως εκστασις δε δημιουργει μια απορροη με νεοπλατωνικη εννοια, αλλα μια διαφορετικοτητα του ΕΙΝΑΙ & επισης οτι αυτό απαντα
& επιστρεφει στην αρχικη του υπαρξη.
Ο Μαξιμος Ομολογητης εξηγει αυτή την ιδεα πληρεστερα & σαφεστερα το ΕΙΝΑΙ δεν ανφερεται σ αυτόν τελικα στην κοσμολογια , όπως
στον ΨΕΥΔΟ –ΔΙΟΝΥΣΙΟ, αλλα στην ΤΡΙΑΔΙΚΗ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ
ΘΕΟΥ.
Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΟΥΣΙΑΣ:& ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ στο θεο περιγραφει τη σχεση θεου & κοσμου
ως μια οντολογικη διαφορετικοτητα η οποια ξεπερνιεται
με την ΑΓΑΠΗ,
όχι όμως με την
ΦΥΣΗ η την ουσια.Ετσι αυτή η
διακριση συνδεδεμενη με την ιδεα της εκστασης,
είναι η πρωτη επιτυχημενη προσπαθεια στην ιστορια της ελληνικης σκεψης να
εναρμονισει πανω σε μια φιλοσοφικη βαση τις βιβλικες
ιδεες περι διαφορετικοτητας του θεου με τις προσπαθειες των ελληνων για την
ενοτηξτα του είναι. Σε αυτή τη
φιλοσοφικη αναπτυξη διακριθηκε αυτό, το οποιο περιληφθηκε στην ευχαριατιακη
& τριαδολογικη προοπτικη, που αναφεραμε προηγουμενως.
Η ΣΗΜΑΣΙΑ
ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΑΝΤΙΛΗΨΕΩΝ ΘΑ ΔΙΑΚΡΙΘΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΟΤΑΝ ΑΝΑΦΕΡΘΟΥΜΕ:στη
σχεση της ΑΛΗΘΕΙΑΣ με την ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ
ΥΠΑΡΞΗ.
Αν κανεις κατανοηση ακριβως την αποφατικη θεολογια αυτης
της εποχης στο βασικο της σκοπο, τοτε αποδεικνυεται ότι αυτή δεν σχετιζεται
καθολου με ένα θεολογικο αγνωστικισμο.Ο βασικος της σκοπος βρισκεται μαλλον
στο να χωριστει η ερωτηση για την αληθεια & την γνωση από την περιοχη της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ & αντι αυτου να ενταχθει στη σχεση της ΑΓΑΠΗΣ & της κοινωνιας. Το κυριο ΕΡΩΤΙΚΟ χαρακτηριστικο της αποφατικης
θεολογιας μπορει ηδη να χρησιμευει ως κλειδι για την κατανοηση & την
εκτιμηση της.Οι μυστικοι & ασκητικοι θεολογοι εκεινης της εποχης με τις
δικες τους αποψεις, στις οποιες κατεληξαν από
την ΕΡΩΤΙΚΗ προσεγγιση του ΕΙΝΑΙ, ΕΦΤΑΣΑΝ ΑΠΟ ΑΛΛΟ ΔΡΟΜΟ ΣΤΟ ΙΔΙΟ αποτελεσμα με
τις ευχαριστιακες & ΤΡΙΑΔΟΛΟΓΙΚΕΣ αποψεις της προηγουμενης εποχης μονο μεσω της ταυτησης της με την
κοινωνια, μπορει η αληθεια να εναρμονιστει με την ΟΝΤΟΛΟΓΙΑ.Κυριως
στο Μαξιμος ομολογητης φαινεται ότι σε αυτή την προσεγγιση δεν υπαρχει ουτε αγνωστικισμος, ουτε φυγη από τον κοσμο.Η αξια
αυτου του μεγαλου πνευματος βρισκεται πολύ περισσοτερο, στο ότι πετυχε την πληρως επεξεργασμενη συνθεση της
ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ, ΙΟΥΔΑΙΚΗΣ ,& ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΛΗΨΙΣ Της ΑΛΗΘΕΙΑΣ.Το ερωτημα που τεθηκε εξ αρχης
βρισκεται σε αυτόν τον Πατερα την απαντηση του σε ευρεια κλιμακα.
Είναι γεγονος ότι οι Πλατωνικοι φιλοσοφοι, νεοπλατωνικοι,
& γνωστικοι μιλησαν για μια ΕΚΔΗΜΙΑ των
ΟΝΤΩΝ & μερικοι από
αυτους χρησιμοποιουσαν το ΠΡΟΘΕΜΑ ΥΠΕΡ – ΑΥΤΟ όμως που είναι σημαντικο ΕΙΝΑΙ, ότι η ΕΚΔΗΜΙΑ δεν
είναι γι αυτους τους φιλοσοφους μια κινηση περαν του ΝΟΥ, αλλα μια κινηση μακρια από τα αλλα πραγματα για να μπορεσει να
φτασει στο νου σε καθαρη κατασταση
Για την ελληνικη φιλοσοφικη παραδοση, την οποια σε αυτό το σημειο συμμεριζονταν & ο
Ωριγενης με τους οπαδους του, Ο ΝΟΥΣ παραμενει παντα ικανος να γνωρισει
το θεον.
Αν η αποφατικη θεολογια εχει
ριζικα αποχωριστει από αυτή την παραδοση αυτό εγκειται στο γεγονος ότι γι αυτην,
η αληθεια δεν κατοικει στο ΝΟΥ, αλλα
βρισκεται περαν αυτου. Η αντιθεση μεταξυ
αυτου του αποφατισμου & της ελληνικης αντιληψις
του θεου γινεται σαφης ,αν κανεις
εξετασει την ιδεα του Πλατωνα. Συμφωνα με τον
πλατωνα φτανουμε στη γνωση του θεου μεσω της θεωρησης ΤΗΣ
ΨΥΧΗΣ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΚΑΘ ΟΣΟΝ ΑΥΤΗ ΓΕΝΝΑ ΚΑΤΙ & ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΜΙΑ ΔΙΑΡΚΗ ΡΟΗ ΤΟΥ
είναι & ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΕΣΩ της ΘΕΩΡΗΣΗΣ της ΤΑΞΗΣ η οποια στην κινηση των αστρων δηλ ο λογος ο οποιος
ταξινομησε το ΣΥΜΠΑΝ.
ΠΗΓΕΣ: ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΕΙΜΕΝΑ & ΑΡΘΡΑ ΑΠ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ :
ποιηση θανατου1.
Ποιηση θανατου
Ετσι λοιπον χωρεσανε στα ματια σου
Τοσες κοινες ασημαντες
εικονες
Ποιος θα εχει χρονο
καποτε.........
Να βυθιστει
στην λιμνη μιας αναμνησης…
Η αιωνιοτητα
κραταει τοσο λιγο
Όμως δεν γινεται, θα
υπαρχει
Καθολου μια μικρη
δικαιοσυνη
Να εξηγει……..
ΑΠΟ ΣΥΛΛΟΓΗ ΠΟΙΗΣΗ ΘΑΝΑΤΟΥ….ΤΟ
ΘΑ& ΤΟ ΝΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
ειδη αποφατικης θεολογιας
ΕΙΔΗ ΑΠΟΦΑΤΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ
ΤΟ ΕΙΔΟΣ: ΑΠΟΦΑΤΙΚΗ
ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΔΥΣΕΩΣ.
Στη
Δυση ο αποφατισμος αποτελει μια
από τις ειδικες μεθοδους προσεγγισεως& γνωσεως του Θεου, τη λεγομενη ΑΡΝΗΤΙΚΗ
ΟΔΟ Η ΟΔΟ ΤΩΝ ΑΦΑΙΡΕΣΕΩΝ, που μαζι με τις 2 άλλες μεθοδους ΟΔΟ ΤΗΣ ΑΙΤΙΑΣ, Η
ΟΔΟΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΦΑΣΕΩΝ,& την οδο της ΥΠΕΡΟΧΗΣ
συγκροτουν μια τριπλη οδο
γνωσεως του θεου, την λεγ. ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΗ
ΘΕΟΛΟΓΙΑ. Η αποφατικη αυτή μεθοδος συνισταται στην αρνηση η σωστοτερα στην απορριψη των ΘΕΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑΦΑΤΙΚΩΝ
ΙΔΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ( παναγαθος,
πανσοφος,κλπ.), προκειμενου ο νους να απελευθερωθει από τους περιορισμους που
του επιβαλλουν αυτά τα νοητικα κατηγορηματα & να οδηγηθει σε μια ΥΠΕΡ ΛΟΓΟΝ
απ ευθειας γνωση του Θεου.Ειτε ως συμπληρωματικη
ειτε ως αντιθετικη προς τις άλλες 2
μεθοδους ……οδηγει σε μια γνωση που επιτυχγανεται με τις περαν της λογικης αντιληπτικες ικανοτητες του ανθρωπου. Το αποτελεσμα είναι ενας γνωσιολογικος ανορθολογισμος που οδηγει
ειτε στον αγνωστικισμο & σχετικισμο της γνωσεως,ειτε σε ένα μυστικισμο των
συναισθηματικων η αλλων υπερβατικων αντιληπτικων δυνατοτητων του ανθρωπου.Σε κάθε περιπτωση το ζητημα της γνωσεως
τιθεται εδώ από τη σκοπια του ΑΤΟΜΙΚΟΥ
ανθρωπου & των ατομικων αντιληπτικων του ΙΚΑΝΟΤΗΤΩΝ….ΛΟΓΙΚΩΝ Η ΜΗ.Στο
πλαισιο της ατομοκεντρικης αυτης θεωρησης της γνωσης ..ειναι αποπειρα
αναζητησης μιας αποτελεσματικης αυτης θεωρησης
της γνωσης η VIA NEGATIONIS δηλ. περαν της
λογικης του ανθρωπου (ικανοτητος),
είναι μια αποπειρα αναζητησης μιας
αποτελεσματικης & εγκυρης μεθοδου
ατομικης προσβασης στην αληθεια.
ΤΟ
ΔΕΥΤΕΡΟ ΕΙΔΟΣ : ΑΠΟΦΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
Στην περιπτωση της Ανατολης ο αποφατισμος ως γνωσιοθεωρητικη οδος ,η σταση δεν
είναι μια ειδικη μεθοδος,αλλα το βασικο χαρακτηριστικο συνολης της
εκκλησιαστικης παραδοσης.Οπως λεει &
γραφει καποιος….ΑΡΝΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΞΑΝΤΛΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΗΝ ΔΙΑΤΥΠΩΣΗ ΤΗΣ. Για κάθε γνωση
προυποτιθεται μια υπαρκτικη σχεση.Η
διατυπωση συνιστα μια εικονα του σχετιζομενου & όχι αυτήν την ΙΔΙΑ αληθεια του.Η γνωση – σχεση που παρεχει η θετικη
διατυπωση ως εικονα είναι αποδεκτη σε κάθε περιπτωση, ταυτοχρονα όμως είναι
& σχετικη καθως δεν ταυτιζεται με την
αληθεια δεν την εξαντλει.
ΟΑγιος Δαμασκηνος λεει πως
οποιος θελει να ομιλει η να ακουει για τον Θεον πρεπει να γνωριζει με σαφηνεια ΟΤΙ ΟΥΤΕ ΟΛΑ ΤΑ
ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΣΤΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ & ΤΗ ΘΕΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΡΗΤΑ ΟΥΤΕ ΟΛΑ ΡΗΤΑ,
ΟΥΤΕ ΒΕΒΑΙΑ ΟΛΑ ΑΓΝΩΣΤΑ ΟΥΤΕ & ΓΝΩΣΤΑ. Και διευκρινιζει πως άλλο είναι
αυτό που μπορει να γνωριστει &
άλλο αυτό που μπορει να εκφραστει,
όπως άλλο είναι η ομιλια & άλλο η γνωση.Το ζητουμενο, στην περιπτωση
αυτή, ειτε μιλαμε για τον Θεον ειτε για πραγματα του κοσμου, είναι η διατυπωση
να αποτελεσει έναν ανοικτο δρομο προς το σχετιζομενο & όχι το υποκαταστατο του.Αυτης της αποφατικης χρησεως του λογου μια κορυφαια στιγμη είναι ο συνδυασμος
θετικων & αρνητικων διατυπωσεων(όπως ΥΠΕΡΟΥΣΙΟΣ
ΟΥΣΙΑ, ΛΟΓΟΣ ΑΡΡΗΤΟΣ ΦΩΣ ΑΟΡΑΤΟΝ ) Κατ αυτην την τεχνικην οι θετικες &
αρνητικες διατυπωσεις αλληλοαναιρουνται ως κλειστες & άλληλοσυμπληρωνονται ως εικονα που
παραπεμπει στο νοουμενο χωρις να το υποκαθιστα. Αυτο που απορριπτει μ αυτην
την εννοιολογικη αλληλοαναιρεση δεν
είναι λογικες διατυπωσεις ,αλλ η προσδεση σ αυτές.
Ετσι
ο ανατολικος αποφατισμος οδηγει
σε μια σχετικοποιηση της λογικης, η
οποια όμως δεν αρνειται τη λογικη αλλα
την προυποθετει, υπογραμμιζοντας απλως
τον σχετικο της χαρακτηρα.
Αυτου του ειδους η σχετικοποιηση της λογικης
δεν καταληγει ουτε στον ανορθολογισμο ουτε στον ατομοκεντρικο μυστικισμο,αλλα
σε μια εικονολογικη χρηση του λογου προς
φανερωση της κοινης ( εκκλησιαστικης )εμπειριας & σχεσεως προς τον θεον
& τον κοσμο. Οι αρνητικες διατυπωσεις δεν οδηγουν στην απορριψη της λογικης
αλλα στην προτεραιοτητα της σχεσεως ΣΤΟ
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΕΙΝ που αποτελει υστατο κριτηριο της αληθειας & πηγη της λογικης.Δεν εχουμε εδώ μια
μυστικιστικη μεταβαση από τη λογικη προς τις μη λογικες (συναισθηματικες) η άλλες αντιληπτικες ικανονητες του ανθρωπου,
γιατι αυτές ενυπαρχουν ετσι & αλλιως σ αυτην την εικονολογικη χρηση της
λογικης.Μυστικο δεν είναι το ΜΗ ΛΟΓΙΚΟΝ
αλλα το βαθυτερο & αυθεντικοτερο περιεχομενο του λογου, όταν ο λογος δεν εγκλωβιζει, αλλα παραπεμπει περαν ΑΥΤΟΥ.
ΠΗΓΕΣ
ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ.
Π. ΤΡΕΜΠΕΛΑ.
Β ΞΥΔΙΑΣ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




















