dreamer Naida ΠΟΙΗΣΗ

Δεν ξέρω - Μήτσης, Αρβανιτάκη

Δεν ξέρω ποιος θεός
τα μέσα μου παλεύει
αν αγαπάει το φως
αν κλαίει η αν χορεύει

Δεν ξέρω που με πας
μα ξέρω που θα φτάσω
σε ποιο βαθύ γκρεμό
την νύχτα θα γιορτάσω

Δεν ξέρω τι θα πει
να σώζεις την ψυχή σου
όμως γνωρίζω τι θα πει
αυτή η αβάσταχτη σιωπή
που σκέπασε τον ουρανό
την ώρα της φυγής σου

Δεν είναι οι αντοχές
σίδερα να τα λιώσω
δεν φτάνουν δυο ζωές
αυτά που θες να δώσω

Να φεύγω να πετώ
αυτό μου πάει εμένα
και να' χω για φτερά
κύματα αγριεμένα

The Love Line..

I remembered when she grabbed my hand and she started to touch the lines
I felt a little fear...

Then she started to read my future...
Age ,money ,flights and health ....
I listened to her and I was not interested because I do not believe horoscope readings...

But I'm remembering now when she started to read the love line...
Because I feel like a dream come true by now ....

She was right...

She said: you would find love, I told her that's impossible because I run away from it ..

She said: yes, you would run not because you do not want to love but to find true love because you want to love no one lived it before you and no one will live it after you ...

She said: it will be there and you will find it ,trust in my words, it will be the true love I read it in the love line of your hand ...

She said :
Do not leave it ...
Do not run away from it and let the fear ...
have to live your love...
Let it to grow ...
Let it continue...
It deserves to love it you are looking for...

I started interest to her words ...

I asked her: how will I know it?

She said : you will know it and feel it , true love is clear like the sun bright ...

It is love , security , tenderness, sincerity, respect , honesty, trust, freedom, friendship , participation , protection and happiness ,no pain , no sorrow and no fear ......

I gave the sibyl a money and I said to her : excuse me, I do not believe in the fortune and I left her ...
I did not believe a single word of what she said because I would like to live on whatever will I live tomorrow as it is ...

But today, I remembered all the sibyl said that I am I live there is a dream come true...

She was absoluetly right ...

I remembered her description of the true love and I realized that I do not need to sibyl to guide me to it because I found it

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2012

Σβήσε τα μάτια μου...

Σβήσε τα μάτια μου· μπορώ να σε κοιτάζω,
τ’ αυτιά μου σφράγισέ τα, να σ’ ακούω μπορώ.
Χωρίς τα πόδια μου μπορώ να ‘ρθω σ’ εσένα,
και δίχως στόμα, θα μπορώ να σε παρακαλώ.
Κόψε τα χέρια μου, θα σε σφιχταγκαλιάζω,
σαν να ήταν χέρια, όμοια καλά, με την καρδιά.
Σταμάτησέ μου την καρδιά, και θα καρδιοχτυπώ με το κεφάλι.
Κι αν κάμεις το κεφάλι μου σύντριμμα, στάχτη, εγώ
μέσα στο αίμα μου θα σ’ έχω πάλι.

Χωρισμός...

Τρεις χιλιάδες μαύροι κύκνοι
σε πήραν μακριά μου
πετούσανε αργά προς τον ορίζοντα
έσερναν ένα δίχτυ χρυσαφένιο
όπου κοιμόσουν γαλήνιος και ανύποπτος
στα χέρια σου κρατούσες μια σφεντόνα
κι ένα κομμάτι ατσάλι απ’ την ψυχή σου.

Γύρω-τριγύρω
φυσούσανε οι γρανιτένιοι χιτώνες των βουνών
απ’ τις πτυχές τους έβγαιναν τοξότες
και σημαδεύανε τον ήλιο
ώσπου τον κατεβάσανε στη θάλασσα.

Τρεις χιλιάδες μαύροι κύκνοι
σε πήραν μακριά μου
σε πήγαν σ’ ένα κάστρο ερειπωμένο
στην άκρη της μνήμης
εκεί φυτρώνει μια χρυσή μηλιά
κάθε πρωί θα κόβεις ένα μήλο
κάθε βράδυ ένας κύκνος θα πεθαίνει
κι έτσι δεν θα μπορέσεις να γυρίσεις.

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

Madrugada - Honey Bee

Honey bee
Come buzzing me
I ain't seen you for so long
I need to feel you
I mean to reel you
Like the one described to me in song

Out in the woods
Tall pine tree woods
She gave sweet loving to me
Her woodland grace
Her soft embrace
My face in shadow
Honey bee

Won't you come see me in the morning?
Won't you come see me late at night?

For it ain't right, no it just ain't right
You're meant to turn away from the light
Night, all my lights are on
I need a little one on one
This useless, helpless feeling
A young man should be blessed with love
There's just flesh and fire below
This drunken, senseless reeling

Hands on my face
Some silk and lace
Sweet perfume kisses
For me
Wherever you burn
I have returned
You lucky lady
Honey bee

I have to leave you in the morning
You always wanted to be free
Stay with me
Sweet lucky lady
Don't ever leave me
Honey bee

Awake in cold places
Cool ice and icy faces
Some dead and some living
Most of them doing something in between
My lady in waiting
Must have turned to hating me
Some bitter awakening this has been
The next time she calls I'm gonna let her in
The next time she calls I'm gonna let her in
And if she leaves me in the morning
At least we both have been relieved

Now stay with me
Stay with me
Sweet lucky lady
Don't you ever leave me
Honey bee

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2012

Seeing you stand
Across the way
My mind's ablaze

Something that was once
So lost
Has found new ground
Old lovers


Catching sound

Grab my hand
Take me down again
Where we can fly
Passion escapes us
Into the deep night

Silent stars beam
To the beat of our love
Hips that sway
Dancing around the way

Our love meets
At our special place
Two combine
Into one

Absence reawakened
I have found you again
Beneath the dark sky

Drawn to one another by an urgent and undeniable current
Our souls collided becoming entangled as they danced
Embraced by the universe in a mystic sea of beauty
Encasing two spirits now moving together gracefully as one
Music unheard, but a melody can be felt within our souls
Touch intangible,and yet deeply immersing inside of us
Watching this incredible phenomenon of souls uniting
Feeling it inside me as my head lay gently upon my pillow..

Αιμορραγία...

Αιμορραγία...

Θέλω να
αναστηθώ:

Ανάμεσα απ'τα
αγριόκλαδα
του ξεχασμένου
νεκροταφείου του παρόντος,

που βρυχάται αλαζονικά
πάνω απο κούφιες ελπίδες.

Θέλω να
αναστήσω:

Τα γέλια
και το θάρρος
μιας θολής
παρελθοντικής
προαιώνιας
παιδικής ξεγνοιασιάς.

Θέλω να
σε θυμάμαι:

Εσένα,
μικρή μου πληγή
σαν να'σουν
εσύ
σαν να'σουν
εκεί
σαν να'σουν
αληθινή,
ατέλειωτη,
ζεστή.

Γεμάτη αίμα.
Να ξεπροβάλλει,
απο γρατζουνιές
σε παιδικά γόνατα
μικρών αθώων
υπάρξεων,
που πέφταν
απ'το ποδήλατο
γιατί..
κοιτούσαν τον
ουρανό,
γελώντας..


Είσαι εκεί
μικρή πληγή;;

Αυτοσαρκαστικά κι ευάλωτα...

Αυτοσαρκαστικά κι ευάλωτα...

Εγώ απλώς διασωληνώνω.

Γιατί όσο εντατική κι αν είναι

η ματαιοπονία,μόνη της 

δεν τα βγάζει πέρα,

χρειάζεται επιβλέποντες.

Εδώ,λιγότερο αστειεύτηκα

και πιο πολύ εξοπλίστηκα:

με αυτοσαρκασμό.

Αν ασκηθείς να σε πετυχαίνουν

πρώτα τα δικά σου χλευαστικά βέλη,

ο πόνος που θα σού προκαλέσουν

τα έξωθεν...σχεδόν μηδενίζεται.

Κική Δημουλά

Λοιπόν καλοί μου Άνθρωποι...;

Δεν υπάρχουν  δήθεν ξέφωτα έρημης ερημιάς 

σε κάποιους  σιωπηλά αμόλυντους κόσμους...

ΥΓ.Μού λείπεις. 

Τετάρτη, 25 Μαΐου 2011

Στην άλλη την Όχθη.....

   

Στην άλλη την όχθη 

δεδομένα δεν έχει

εκεί ανήκω εγώ.

Τα Ανείπωτα οδηγούν στο άρρητο.

  Οι άνθρωποι που σέβονται

  τον εαυτό τους σιωπούν 

   και οι έντιμες σιωπές

 εξυψώνουν.

Κι επειδη είμαστε 

περαστικοι διαβάτες

σ'αυτη τη μικρη ζωη 

η εντιμότητα καταργεί 

κάθε ενοχή

και ότι μοιραζομαστε 

με καλή διάθεση

αυτο ακριβως μετρά και 

αυτό μένει.

Αφιερωμενη η εγγραφη

στην Αγγελική μου :)

http://dreamer-angela.blogspot.com

ΥΓ. όταν ξεμουλαρώσω

ίσως σου κάνω πραγματικότητα

την επιθυμία σου και ανοίξω ξανά

τα σχόλια...λέμε τώρα...;)

Ζωγράφιζε...ακούς..;

Ζωγράφιζε...ακούς..;

Αυτό που μέσα μου ψάχνει κοιτάσματα

αυτό που μέσα μου χτίζει κελιά

αυτό που γλυστρά σα φίδι και χάνεται

αυτό που κλέβει απ' τους θεούς τη φωτιά.

Αυτό που αφήνεται σαν φύλλο στον άνεμο

αυτό που βουλιάζει βαρύ σαν οργή

αυτό που δροσίζεται απ' την αύρα του σύμπαντος

που κοιμάται σαν γέρος και ξυπνάει σαν παιδί.

Αυτό που ματώνει τη μύτη του παίζοντας

αυτό που σα σκόνη αιωρείται στο φως

αυτό που διαλέγει τις μέρες που θα 'ρθουνε

που την ίδια ώρα είναι φίλος κι εχθρός.

Αυτό που γεννήθηκε πριν χρόνια αμνημόνευτα

αυτό που σκιάζει του νου τις αυλές

αυτό που γίνεται στάχυα την άνοιξη

και το χειμώνα άδειες χελιδονοφωλιές.

Αυτό που μιλά και μιλιά δεν ακούγεται

αυτό που σωπαίνει και μου παίρνει τ' αυτιά

αυτό που γλυκά το ταΐζω παινέματα

που τα βάζει στη γλώσσα του και τα φτύνει μετά.

αυτό που δεν ξέρεις εσύ που μ' αγάπησες

αυτό μου ζητάει να τραγουδήσω ξανά.

                                                                             Θ.Π.

Εκείνη η στιγμή!!

ΔΕΥΤΈΡΑ, 30 ΙΟΥΝΊΟΥ 2008

Εκείνη η στιγμή!!

Και ήρθε τελικά η στιγμή……..εκείνη που έτρεμα,

Εκείνη που όλα μαρτυρούσαν τον βασανιστικό ερχομό της.

Το ξέρω πως θα πονέσω,

πως βράδια ατέλειωτα θα αναζητώ ξανά Την μορφή σου μέσαστο σκοτάδι.

Την ζεστή αναπνοή σου μέσα στην παγωνιά της απουσίας σου.

Μάταια η ματιά μου θα αναζητά το τρυφερό βλέμμα σου.

Όχι δεν σου ζητώ εξηγήσεις ξέρω το μερίδιο που μου αναλογεί.

Δεν σου ζητώ να μείνεις,

δεν είναι δίκαιο.

Έχω χάσει από καιρό το δικαίωμα να σε κατέχω.

Φύγε,

Είσαι ελεύθερος να φύγεις ……….μην κοιτάξεις πίσω,

ούτε λεπτό Μην γυρίσεις το βλέμμα.

Δεν θέλω να με δεις που κλαίω,

Δεν θέλω να δεις πως δεν έχω τίποτε πια να χάσω αφού όλα όσα Είχα είσαι εσύ.

Δεν θέλω να με δεις να σκορπίζω σε κομμάτια,

Δεν αντέχω να διαβάσεις την απελπισία στα μάτια μου.

Ήμουν πάντα αυτή που έφευγε γιατί δεν άντεχα να σε δω να φεύγεις εσύ.

Και τώρα είμαι εδώ μέσα στο άδειο δωμάτιο

…….άδειο από σένα μα γεμάτο Με σένα……..

Αντίο για πάντα………μην γυρίσεις……..

σε παρακαλώ μην γυρίσεις ξανά…..ποτέ Ξανά.

Δεν έχω άλλη αντοχή,

δεν έχω άλλα δάκρυα……….. Τρέμουν τα χέρια μου……….

η ανάγκη μου να σου μιλήσω θεριεύει μέσα μου,

Μα η αντοχή μου λιγοστεύει στο πρώτο άγγιγμα.

Θα μετανιώνω κάθε μέρα που δεν μπόρεσα να σε κρατήσω,

που δεν σου είπα ποτέ Πως είσαι η αρχή και το τέλος,

η ανάσα μου,

η πνοή μου,

πως είσαι ότι πάντοτε ήθελα και ότι δεν τόλμησα ποτέ να ζητήσω.

Θα μετανιώνω κάθε λεπτό που δεν κατάλαβες τίποτα από όλα αυτά.

Γιατί δεν σ΄αφησα εγώ.

Σ΄αγαπώ……..ζωή μου…..να προσέχεις…….