τα άγρυπνα τα βράδια της φυγής

τα άγρυπνα τα βράδια της φυγής

τα άγρυπνα τα βράδια της φυγής
σε σκέψεις που ατέρμονα γυρίζουν
στο κέντρο μιάς ακένωτης πληγής
θηλιά τα αδιέξοδα με πνίγουν

δωμάτιο με αέρα λιγοστό
σε δόσεις το οξυγόνο ,τελειωμένο
μια ασφυξία κι ένα ατελείωτο κενό
ισόποσα στο χρόνο μοιρασμένο

η σφήγκα μες τα μάτια μου στοιχειώνει
η λύση μια απέραντη σιωπή
το βράδυ ,το πρωί δεν ξημερώνει
στο μόνιτορ ευθεία η γραμμή

κι εγώ μες της αγρύπνιας τον αέρα
ασθμαίνοντας ζωή απ τη μορφή σου
αυγή παίρνω το πλήρωμα της μέρας
τη νύχτα να χαθώ στη φυλακή σου

στα άλυτα γυρεύοντας μια λύση
το ίσον παραμένει μια απορία
στο που το εκκρεμές θα σταματήσει
να δώσει το μυαλό μια πορεία

οι δείχτες της καρδιάς ναυαγισμένοι
επάνω ακριβώς στη θύμησή σου
οι χτύποι της σε κύματα ριγμένοι
παλεύουν για να βγούνε στο νησί σου

Γι αυτό σ’ αγάπησα..

Γι αυτό σ’ αγάπησα..

Για να μπορώ να βλέπω το χαμόγελο στα χείλη σου.

Παίρνω μια ανάσα από τα χείλη σου
και ρίχνομαι στη δίνη….

Υπάρχει λόγος ν’ ανασαίνω …

Υπάρχει έρωτας απέναντι από κάθε θάνατό μου
να με ξαναγεννάει …

ΕΣΥ. 

Αυτό το σ' αγαπώ, ποτέ δεν τελειώνει ..είναι η αγάπη σου , η μόνη της καρδιάς μου γιατρειά

...μα όπως και νάχει , όπου και νάσαι , 

εγώ τον τρόπο θα βρίσκω , 

να μπορώ να σε νιώθω , να μπορώ να σ΄αγγίξω ,

γιατί η λέξη αγάπη , δεν λέει γιά μένα , 

μα μόνο σημαίνει , στην καρδιά μου εσένα.. 

Της νύχτας όνειρο μου..

..του φεγγαριού κι αν είσαι συ το σκοτεινό μισό
να γίνω εγώ για σε το φωτεινό τ' άλλο μισό
στα χείλη σου πανσέληνο χαμόγελο να συμπληρώνω..

..ανατολή σε γέννησε , δύση να γίνεις στη ζωή μου
της νύχτας ονειρό μου , σ αγαπώ..

Albano & Romina Power - Sharazan

Το ΔΩΜΑΤΙο ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ ''ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ''

Το ΔΩΜΑΤΙο ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ ''ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ''

Το δωμάτιο της λέξης ‘’ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ’’ χρειάζεται φως και παράθυρα ανοιχτά για να δεχτεί τον αέρα που θα γεννήσει τα όνειρα της ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΜΑΣ.

Ο ΑΕΡΑΣ ΣΟΥ ΜΥΡΙΖΕΙ ΜΕΝΤΑ ΑΛΛΑ Η ΓΕΥΣΗ ΤΟΥΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΠΙΙΚΡΑΜΥΓΔΑΛΟ………..

Για να πιστέψω, έχω ανάγκη από πράξεις………..τα λόγια έμειναν εκεί που ανήκουν…. Σ ένα ξεχασμένο παρελθόν



Εσύ θέλω να κοιτάς τα μάτια μου.

Έτσι μόνο θα περιμένω το αύριο που χρωματίζει τη ζωή μου.



Υ.Γ. Η στιγμή μου για πάντα στην αθωότητα της καρδιάς

΄

Αυτός ο κόσμος κρατιέται με τραγούδια

καλό βράδυ

Βρήκα στο δρόμο

Του ’δωσα αλμυρό νερό να 

Βρήκα στο δρόμο

πιει μου απ’ τη καρδιά μου!...

Βρήκα στο δρόμο ένα πουλί κι έσκυψα και το πήρα

γιατί έμοιαζε η μοίρα του με τη δική μου μοίρα!...

Έσκυψα και το ζέστανα με την αναπνοή μου

κι επάνω του απόθεσα μ’ αγάπη το φιλί μου

R

Ψυχούλα μου,

του μίλησα μη τρέμεις μη φοβάσαι

γιατί χω μια ζεστή αγκαλιά

Καρδούλα μου,

που θα την έχεις για φωλιά

μικρούλι μου, να γέρνεις να κοιμάσαι 

Βρήκα στο δρόμο ένα στρουθί με τα φτερά σπασμένα 

δίχως ελπίδα στη ζωή, ομοιάζοντας μ’ εμένα

Το κράτησα στα χέρια μου κι από τα δάκρυα μου

του ’δωσα αλμυρό νερό να πιει μου απ’ τη καρδιά μου!

R 

Ψυχούλα μου,

του μίλησα μη τρέμεις μη φοβάσαι

γιατί χω μια ζεστή αγκαλιά

Καρδούλα μου,

που θα την έχεις για φωλιά

μικρούλι μου, να γέρνεις να κοιμάσαι!

Άνεμος

Ματιών φως

Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2013

Ματιών φως

Ένα φως από μάτια την πυρώνει...

Τη φωνή μου πήρε

η νύμφη του νερού

στις καλαμιές

στα νούφαρα

στη σιωπή του βυθού

κυλούν τα χρόνια

σαν τα ψάρια βουβά.

ένα φως από μάτια τής θυμίζει

ένα φως από μάτια τη ζαλίζει

 

Τη φωνή μου πήρε

η νύμφη τ’ αγέρα

τ' αστέρια ανάβει 

των τρελών

χορεύει στην άκρη

των γκρεμών

κλέβει φωνές

φωνές παιδιών

σαν τη δική μου.

ένα φως από μάτια τη δαγκώνει

ένα φως από μάτια την πυρώνει

 

Ρωξάνη Ν.

Το ταξιδι της ψυχης στη σεληνη

Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2013

Το ταξιδι της ψυχης στη σεληνη

Στη σκοτεινη πλευρα της Σελήνης...

 Η ψυχη μου ειναι στη σκοτεινη πλευρα της Σελήνης,

Την  ανεξερευνητη και ψυχρή,

Περιφερεται εκει για να βρει  τη γαλήνη,

Aπ΄τη στιγμή που φανηκες εσύ

Χτυπηματα δεχεται καθημερινα

Αμορφες πετρες τη γδερνουν με μανία,

Αστρικες καταιγίδες και υποθερμία,

Την ελλειψη οξυγόνου βιωνω συχνα,

Στη σκοτεινη πλευρα της Σελήνης,

Ηλιακες εκρηξεις και πεφταστερια,

Τεραστιες ποσοτητες αδρεναλίνης,

Τις φλεβες μου σπανε μεσα στα χερια,

Εκει όμως να ζει προτιμα,

Που η βαρυτητα δεν εχει σημασία,

Τις αλυσίδες της σερνει με ευκολία,

Και λυτρωση βρίσκω προσωρινα

Εκει που δεν υπαρχει ο χρονος,

Μα πιο γρηγορα φτανει η προσευχή,

Θεε, ασε με για παντοτε μόνο,

Καταρα ας ειναι μαζί και ευχή

Κωνσταντίνος Βένδρας