Δευτέρα 29 Ιουλίου 2013
Michael Nyman Band - The Heart Asks Pleasure FirstΣΕ ΑΓΑΠΩ Σε αγαπώ με την αντάρα της τρικυμισμένης θάλασσας καθώς σκορπά πάλλευκους ανθούς στα απόκρημνα βράχια και ας είσαι το βρεγμένο βοτσαλάκι στην άκρη του γιαλού ασήμαντη κουκίδα στην απεραντοσύνη του ωκεανού Σε αγαπώ με την δύναμη της φωτιάς των άστρων που ανασταίνονται και πεθαίνουν κάθε μέρα και ας είσαι το μοναχικό πουλάκι που κελαηδά στα κλαδιά της νύχτας πανάρχαια προσευχή της μάνας γης προς τα ουράνια Σε αγαπώ με την δίψα της καταιγίδας την ώρα που γεννιέται στο σκοτεινό μάτι του κυκλώνα και ας είσαι η μικρή τριανταφυλλιά σε μια γωνιά του κήπου στιγμή έμπνευσης του ουράνιου κηπουρού Σε αγαπώ με τους χτύπους της καρδιάς του Οδυσσέα όταν φιλούσε τα χώματα της αγαπημένης του Ιθάκης εσύ το τέρμα του ταξιδιού μου στην αγάπη και ας είσαι ένα απλό ροδόχρουν κοχύλι που κρατά ερμητικά κλειστά τα μυστικά του Βάσω Μπρατάκη ΑΝΑΡΤΉΘΗΚΕ ΑΠΌ VASO MPRATAKI ΣΤΙ
ΑΝΟΙΞΗ ΕΝ ΕΤΕΙ 2013 Στον ίσκιο της μαυροφτέρουγης νύχτας είδα Χριστέ μου τα σημάδια από τα καρφιά σου όταν μια χούφτα από φράουλες στοίχειωσε τα όνειρά μου, σημαδεύοντας με ντροπή τις πατημασιές της γοργόφτερης κόρης που την έλεγαν Θαλλώ την στιγμή που έφευγε βάφοντας τα κρινένια δάχτυλα της με το αίμα των κατατρεγμένων αυτής της γης Και από τότε συνέχεια ακούω στα σκοτεινιασμένα δάση της ταραγμένης συνείδησης μου την πονεμένη κραυγή του Γκιώνη όταν κατευθύνεται σαν σαϊτιά προς τα άστρα, απεγνωσμένα θρηνώντας να καλεί σαν άλλος Κάιν που μετάνιωσε για το έγκλημα του τον αδελφό του να γυρίσει και πάλι πίσω. Βάσω Μπρατάκη
.jpg)
ΟΤΑΝ ΜΙΛΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ
ΟΤΑΝ ΜΙΛΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ
Όταν μιλώ για σένα και για μένα
για την αγάπη που άνοιξε ορμητικά τα πέταλα της
σαν τα μπουμπούκια της μικρής τριανταφυλλιάς
στα ευωδιαστά παρτέρια της ψυχής μου
βλέπω το φως να απλώνει τα δάχτυλά του σιωπηλά
πάνω από τα σκοτεινά μονοπάτια που ταξιδεύουν εντός μου
χαρίζοντας μου το όνειρό να θέλω να πετάξω ψηλά
και ας είναι τα πόδια μου γερά δεμένα με το χώμα
Όταν μιλώ για σένα και για μένα
για την αγάπη που πρόβαλε θριαμβευτικά
σαν την Πανσέληνο στο μέσο των άστρων
ακούω γοργόνες να ξυπνούν γλυκά
και τα τραγούδια των δελφινιών
να συνοδεύουν την άρπα της καρδιάς μου
κι ας είμαι ένας φτωχός ναυαγός
στην μέση του πουθενά
για την αγάπη που ωριμάζει ευλαβικά
σαν τον λωτό κάτω από τις χρυσαφιές αχτίνες του ήλιου
νιώθω χιλιάδες λέξεις να ανασταίνονται μυστικά
στα ακρογιάλια της φαντασίας των ποιητών
καινούργια τραγούδια για να πλάσουν
αγγελιοφόρους να τα κάνουν της ομορφιάς των αγγέλων …
Βάσω Μπρατάκη
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)