Ο πόνος νίκησε πάλι...

Ο πόνος νίκησε πάλι...

Όταν με σκέφτεσαι το νιώθω
όταν σου λείπω μου μιλάς
στην αγκαλιά σου με ζητάς
όμως μακριά μου θες να μένεις

Ξέρεις τι θέλω, τι αγαπάω
τα χρώματα, τις μουσικές
τον πυρετό μου εσύ τον καις
κι όμως μακριά μου επιμένεις

Κι όταν σε ψάξω διψασμένος
να πιω από σένα φως και ζάλη
εσύ θα σκύψεις το κεφάλι
και με τα μάτια σου θολά
πριν φύγεις για άλλη μια φορά
θα πεις ο πόνος νίκησε πάλι

Μισή ζωή μισή χαρά
δεν την μπορώ δεν την αντέχω
καλύτερα να μην σε έχω
παρά μαζί και χωριστά

Ντροπή δεν είναι να φοβάσαι
ντροπή δεν είναι να πονάς
όμως μ' αυτόν που αγαπάς
είναι ευλογία να ξυπνάς
είναι ευτυχία να κοιμάσαι

Μα όταν σε ψάξω διψασμένος
να πιω από σένα φως και ζάλη
εσύ θα σκύψεις το κεφάλι
και με τα μάτια σου θολά
πριν φύγεις για άλλη μια φορά
θα πεις ο πόνος νίκησε πάλι

Όταν σε ψάξω διψασμένος
να πιω από σένα φως και ζάλη
μην σκύψεις άλλο το κεφάλι
και με τα μάτια σου θολά
έστω για μόνο μια φορά
μην πεις ο πόνος νίκησε πάλί

Πυξ Λαξ - Βγες Στο Μπαλκόνι Να Δεις (Live)

Βγες στο μπαλκόνι να δείς...

Βγες στο μπαλκόνι 

Βγες στο μπαλκόνι να δείς...

να δεις
το φεγγάρι που φέγγει την πόλη
και θυμήσου δικές μας στιγμές
δες στα μάτια μου μπογιές
που χρωματίζουν θάλασσες

Και τρέξε με τη σκέψη σου
πιο γρήγορα απ' το φως
μ' ανάσα γρήγορη, ζεστή
αγάπησέ με

Βγες στο μπαλκόνι να δεις
το φεγγάρι που αφήνει την πόλη
και θυμήσου τις όμορφες στιγμές
δες στα μάτια μου φωτιές
που κυματίζουν θάλασσες

Κι άγγιξε το λαιμό μου ροζ
με τα χείλη σου τα υγρά
μ' ανάσα γρήγορη, ζεστή
αγάπησέ με

Aσυναρτησίες

Aσυναρτησίες

Άκουσα ένα κάρο ασυναρτησίες, είδα γλοιώδεις συμπεριφορές, κόμπλεξ και μεγαλομανίες, τα έβαλα όλα μαζί σε μια τεράστια κούτα και τα πέταξα στη θάλασσα.

Λέτε να κατηγορηθώ για ρύπανση της θαλάσσιας ζωής ; 

Δέχομαι όποια συνέπεια, αλλά σκέφτομαι πως η βλακεία, δυστυχώς, είναι αήττητη και κυκλοφορεί ελεύθερη. 

To βράδυ

To βράδυ

Οι ταξιδιώτες χάθηκαν στο βάθος,  άλλους τους κράτησε για πάντα το φεγγάρι, οι καγκελόπορτες το βράδυ ανοίγουνε μ ένα λυγμό, οι ταχυδρόμοι ξέχασαν το δρόμο κι η εξήγηση θα ρθει κάποτε, όταν δεν θα χρειάζεται πια καμία εξήγηση.

Α, πόσα ρόδα στο ηλιοβασίλεμα, τι έρωτες Θέε μου, τι ηδονές, τι όνειρα, ας πάμε τώρα να εξαγνιστούμε μες στη λησμονιά.

Το βράδυ έχω βρει έναν ωραίο τρόπο να κοιμάμαι. 
Τους συγχωρώ έναν έναν όλους.

Αηδίες. 
Ο χρόνος έγινε για να κυλάει, οι έρωτες για να τελειώνουν, η ζωή για να πηγαίνει στο διάολο κι εγώ για να διασχίζω το άπειρο με το μεγάλο διασκελισμό ενός μαθηματικού υπολογισμού.
Μονάχα όποιος τα διψάει όλα μπορεί να με προφτάσει. 
Ότι ζήσαμε χάνεται, γκρεμίζεται μέσα στο σάπιο οισοφάγο του χρόνου και μόνο καμιά φορά, τις νύχτες, θλιβερό γερασμένο μηρυκαστικό τ αναμασάει η ξεδοντιασμένη μνήμη.

Όσα δε ζήσαμε  αυτά μας ανήκουν.

 Τάσος Λειβαδίτης

Θα σου φέρω

Θα σου φέρω

 

Θα σου φέρω απ' τα βουνά λουλούδια εξαίσια, κλέλιες, ζουμπούλια και βελανίδια γεράνια, κι ένα κοφίνι φιλιά.

Θέλω να κάνω μαζί σου αυτό που κάνει κι η άνοιξη στις κερασιές.

Πάμπλο Νερούδα

Μόνο μια φορά

Μόνο μια φορά

Μια φορά ζούμε, δεν υπάρχει τρόπος να υπάρξουμε δύο φορές.  Και μάλλον δε θα υπάρξουμε ξανά ποτέ.

Και εσύ που δεν εξουσιάζεις το αύριο, αναβάλλεις τη χαρά. 

Και η ζωή πάει χαμένη με τις αναβολές και ο καθένας πεθαίνει απασχολημένος.

Επίκουρος