Πέμπτη 23 Ιανουαρίου 2014
Τι να την κάνεις την τύχη - Ν. Λυγερός
Τι να την κάνεις την τύχη - Ν. Λυγερός
Τι να την κάνεις την τύχη
όταν δεν τολμάς να βγεις
έξω από το σπίτι σου δίχως να φοβάσαι
τι θα πουν οι άλλοι που θα σε δουν έτσι
μ'αυτή την άθλια ζωή
γιατί δεν μπόρεσες να παλέψεις
εκεί όπου υπάρχει ανάγκη
και μόνο για τους άλλους διότι
θεώρησες εσύ ότι ήσουν το μόνο άτομο
που άξιζε μια θυσία και τώρα βλέπεις
ότι κανείς για σένα δεν πρόκειται
να πεθάνει εκτός από σένα τον ίδιο.
Δε ζυγιάζω, δε μετρώ, δε βολεύομαι! Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι...
Δε ζυγιάζω, δε μετρώ, δε βολεύομαι! Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι...
Ασκητική
Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβούμαι τίποτα, λυτρώθηκα από το νου κι από την καρδιά, ανέβηκα πιο πάνω, είμαι λεύτερος.
Δε ζυγιάζω, δε μετρώ, δε βολεύομαι! Ακολουθώ το βαθύ μου χτυποκάρδι.
Δεν πολεμούμε τα σκοτεινά μας πάθη με νηφάλια, αναιμικιά, ουδέτερη, πάνω από τα πάθη αρετή. Παρά με άλλα σφοδρότερα πάθη.
Ένα καράβι είναι το σώμα μας και πλέει απάνω σε βαθιογάλαζα νερά. Ποιος είναι ο σκοπός μας; Να ναυαγήσουμε!
Έχεις ευθύνη. Δεν κυβερνάς πια μονάχα τη μικρή ασήμαντη ύπαρξή σου. Είσαι μια ζαριά όπου για μια στιγμή παίζεται η μοίρα του σογιού σου.
Ζούμε μόνοι, πεθαίνουμε μόνοι, το ενδιάμεσο φωτεινό σημείο το λέμε ζωή.
Η ανώτατη αρετή δεν είναι νά' σαι ελεύτερος, παρά να μάχεσαι για ελευτερία.
Η καρδιά σμίγει ό,τι ο νους χωρίζει, ξεπερνάει την παλαίστρα της ανάγκης και μετουσιώνει το πάλεμα σε αγάπη.
Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: "Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;" Πολέμα!
Ν' αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης.Αν δε σωθεί, εγώ φταίω.
Να πεθαίνεις κάθε μέρα. Να γεννιέσαι κάθε μέρα. Ν' αρνιέσαι ό,τι έχεις κάθε μέρα.
Να 'σαι ανήσυχος, αφχαρίστητος, απροσάρμοστος πάντα. Όταν μια συνήθεια καταντήσει βολική, να τη συντρίβεις. Η μεγαλύτερη αμαρτία είναι η ευχαρίστηση.
Νίκησε το στερνό, τον πιο μεγάλο πειρασμό, την ελπίδα. Τούτο είναι το τρίτο χρέος.
Πειθαρχία, να η ανώτατη αρετή.
Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα του ανθρώπου! Να σπας τα σύνορα! Ν'αρνιέσαι ό,τι
θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: Θάνατος δεν υπάρχει!
Σα να 'ναι όλη η ζωή ετούτη τ' ορατό αιώνιο κυνήγι ενός αόρατου Γαμπρού, που κυνηγάει από κορμί σε κορμί την αιωνιότητα, την αδάμαστη Νύφη.
Τι θα πει ευτυχία; Να ζεις όλες τις δυστυχίες.
Τι θα πει φως; Να κοιτάς με αθόλωτο μάτι όλα τα σκοτάδια.
Όνειρα μεθυσμένα... σχέδια ματαιωμένα.... τηλέφωνα απεγνωσμένα....
Όνειρα μεθυσμένα... σχέδια ματαιωμένα.... τηλέφωνα απεγνωσμένα....
Επειδή δεν ακούγεται πλέον (πολύ Σπάνια), το θυμίζω σε αυτούς που το Αγάπησαν (Προσωπικά το Λάτρεψα) και το προτείνω σε όσους δεν είχαν την Τύχη να το γνωρίσουν !!!Στίχοι - Μουσική : Χάρης&Πάνος Κατσιμίχας
Προσωπικές Οπτασίες
Ζούμε τις μικρές μας ιστορίες
στο κέντρο και τις συνοικίες
όνειρα μεθυσμένα σχέδια ματαιωμένα
τηλέφωνα απεγνωσμένα
Σκέφτομαι πάλι ίσως δεν ήσουνα εσύ
ό,τι ονειρεύτηκα
όμως θυμάμαι μια νύχτα είδα τα μάτια της λύπης
να μου χαμογελάνε
Ίσως δεν ήμουνα κι εγώ ό,τι ονειρεύτηκες
έτσι κι αλλιώς όλα είναι προσωπικές οπτασίες
Το νιώθω πως σε χάνω...
γλυκιά μου αγάπη καληνύχτα
ότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα παντού περισσεύεις....
Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα παντού περισσεύεις....
Καιρός να το σκληρύνουμε λίγο...ΔΕΝ ΧΩΡΑΣ ΠΟΥΘΕΝΑ - ΤΡΥΠΕΣ
Aν δε χωράς μέσα σε μια άθλια πατρίδα
Aν δε σου φτάνει μια ελπίδα τυφλή
Aν δε χώρας μέσα σε μια ονειροπαγίδα
Aν δε χώρας σε μια αγκαλιά φυλακή
Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα
παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς
Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα
δεν χώρας πουθενά δεν χώρας πουθενά
Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα
παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς
Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα
δεν χώρας πουθενά πουθενά πουθενά
Aν δε χώρας μέσα σ' εν' άνοστο αστείο
Aν δε σου φτάνει μια σκληρή προσευχή
Aν δε χώρας μέσα σ' ένα ψυχοπορνείο
Aν δε χώρας σ' ένα σπασμένο κορμί
Τυφλός είναι κι εκείνος που κάνει ότι δεν ξέρει...
Τυφλός είναι κι εκείνος που κάνει ότι δεν ξέρει...
Καιρό ήθελα να το κάνω αυτό αλλά σήμερα που ξύπνησα σχετικά νωρίς είπα να το υλοποιήσω.
Στο YouTube όταν έψαχνα για τον "Τειρεσία" όλα τα βίντεο που υπήρχαν ήταν με τον Μάλαμα. Ο Μάλαμας είναι ο βασικός ερμηνευτής αλλά εμένα μου αρέσει ιδιαίτερα η εκτέλεση με τον Παπακωνσταντίνου. Υπήρχαν κάποια βίντεο που ήταν Live άλλα είχαν άσχημο ήχο και ποιότητα.
Έτσι λοιπόν έφτιαξα εγώ ένα απλό βίντεο που έχει στίχους και μία εικόνα διαφορετική μόνο στο σημείο που έχω ξεχωρίσει. Και επίτηδες έβαλα μόνο εκεί στίχους για να δώσω έμφαση.
Αυτό που με τρελαίνει στο βίντεο είναι η φωνάρα στο τέλος. Θα μου πείτε πάλι.... Αμάν με αυτή τη μαθήτριά σου. Φταίω εγώ που όταν το ακούω στο μυαλό μου έχω πάντα την Εύα να βγάζει κωρώνες? Αφού έχει φωνάρα το κορίτσι.
Άλλα είναι εκείνα που αγαπώ γι' αλλού γι' αλλού ξεκίνησα...
Άλλα είναι εκείνα που αγαπώ γι' αλλού γι' αλλού ξεκίνησα...
Κάποτε μία φίλη μου είπε ... "Συνέχεια βάζεις φωτογραφίες που οι Γυναίκες είναι με Πλάτη γυρισμένες". Πραγματικά αυτή και μία Άλλη που είχα βάλει σε μια άλλη Ανάρτηση με τρελαίνουν !!!
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου
Πρώτη εκτέλεση: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Εδώ στου δρόμου τα μισά
έφτασε η ώρα να το πω
άλλα είναι εκείνα που αγαπώ
γι' αλλού γι' αλλού ξεκίνησα.
Στ' αληθινά στα ψεύτικα
το λέω και τ' ομολογώ.
Σαν να 'μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτηκα.
Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν το κυνηγά,
πάντα πάντα θα 'ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει.
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου
Πρώτη εκτέλεση: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Εδώ στου δρόμου τα μισά
έφτασε η ώρα να το πω
άλλα είναι εκείνα που αγαπώ
γι' αλλού γι' αλλού ξεκίνησα.
Στ' αληθινά στα ψεύτικα
το λέω και τ' ομολογώ.
Σαν να 'μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτηκα.
Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν το κυνηγά,
πάντα πάντα θα 'ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)