ΠΟΙΗΣΗ ΑΓ. ΓΡ.. ΘΕΟΛΟΓΟΥ -ΠΕΡΙ ΠΟΝΟΥ.

ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ  ΠΟΙΗΣΗ ΑΓ  ΓΡΗΓ.  ΘΕΟΛΟΓΟΥ

Νοσω, νοσω μεν & πονουμαι σωματι.

Και γελωσι την παθην ισως τινες, τραχηλισαντες, την σφαγην

Τηρουμενων. Αρμοι λελυνται & ποδιων σαθρα βασις.

Ειτ εγκρατειας εργον, ειθ΄αμαρταδων. Ειτ΄ ουν παλη τις

(ου γαρ οιδα), πλην χαρις.

Εμω κυβερνητη γε. Τουτον μοι τυχον αμεινον εστιν.

Επισχες την νοσον. ΕΠΙΣΧΕΣ ΕΙΠΩΝ  ΣοΣ  ΛΟΓΟΣ

ΣΩΤΗΡΙΑ. Ει’ δ’ ου διδου γε, ως τα παντα

Καρτερειν……………….

Σητες τα σητων. Συγκρατει την εικονα.

Εκειθεν εξεις & τον δουλον αρτιον.

ΠΟΙΗΣΗ ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ : ΠΕΡΙ ΠΟΝΟΥ:

ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΚΕΦ.3ον

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΠΟΝΑ ΚΕΦ.3^ον

Οι αρχαιοι φιλοσοφοι ελεγαν ότι Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΠΤΑΧΟΡΔΗ ΛΥΡΑ, ΠΟΥ ΟΙ ΕΞΗ ΧΟΡΔΕΣ ΤΗΣ ΚΤΥΠΟΥΝ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΚΙ ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΧΑΡΑ. Αυτο σημαινει ότι ο Θεολογικος λογος απευθυνεται στο συχγρονο ανθρωπο, σε μια υπαρξη που περισσοτερο πονα & λιγοτερο απολαμβανει τη χαρα της υγειας. Κι είναι μεγαλη αστοχια του λογου αυτου όταν λησμονει την παραπανω  κατασταση του πονου είναι μεγαλη προκληση για να αποκαλυφθει η προηγουμενη σχεση του ανθρωπου με τον Θεον, αλλα & για να σφυρηλατηθει  η μελλοντικη. Ο πονος είναι η μεγαλη ωρα της αληθειας για την ανθρωπινη υπαρξη, η οποια τοτε εμφανιζει τις πλεον μυχιες της μεσα από ένα λογο δραματικο, αφου ( όπως εγραφε ο Κικερωνας ) είναι δυσκολο να σιωπας όταν πονας

Οι Θεολογικες αποψεις περι του πονου, οι οποιες επιγραμματικα καταγραφηκαν παραπανω, δεν είναι δυνατον να αποτελεσουν ένα κηρυγμα που οι χριστιανοι μπορουν να απευθυνουν στο συναθρωπο που πονα.Απεναντι στον πονο ισχυει παντοτε η επιβραβευτικη διαπιστωση & (συχγρονως προτροπη) του ΚΥΡΙΟΥ: ΗΣΘΕΝΗΣΑ & ΕΠΙΣΚΕΨΑΣΘΕ ΜΕ. Αυτή η επισκεψη δεν εχει προφανως αναγκη από την εκθεση προς τον πασχοντα των περι πονου Θεολογικων αποψεων, αλλα από την γεματη αγαπη παρουσια κατά τη δυσκολη εκεινη συγκυρια.

Η Θεολογια του πονου αποτελει μαλλον το βασικο συστατικο μιας προετοιμασιας για την υποδοχη του & όχι μιας θεωρητικης συμβολης στην ερμηνεια του κατά την ωρα που εκεινος μαινεται πανω στο ανθρωπινο σωμα.

Το μυστηριο του πονου απαιτει σιωπη, η οποια δεν πρεπει να χαρακτηριζεται από αγνοια, αλλα από την αξιοποιηση αυτης της προετοιμασιας.

Η αληθεια επομενως είναι ότι ο θεολογικος λογος περι του πονου πρεπει να απευθυνεται στον ανθρωπο πριν από τη δοκιμασια της υγειας του.

Ο λογος αυτος θα μιλησει στον συγχρονο ανθρωπο για αυτό που λεγεται καθημερινη & ουσιαστικη σχεση με τον Θεον. Θα του επισημανει, δηλ. ότι η παρουσια του Θεου στη ζωη μας δεν μπορει να είναι ευκαιριακη: να είναι ανυπαρκτη όταν υγιαινουμε & να τιθεται επιτακτικα & ισως κριτικα απεναντι στον Θεον όταν ποναμε.

Το μυστηριο του πονου συναντα ετσι το αντιστοιχο του Θεου & του ανθρωπου.Γιατι ο πονος είναι μια ευλογια αλλα η αληθεια αυτή για να βιωθει απαιτει δρομο μακρυ & επιπονο, ισως περισσοτερο επιπονο από την ιδια στιγμη του πονου.Εως την ωρα που θα επιτελεσθει το βιωμα αυτό ο πονος θα αποτελει για τον ανθρωπο μια συγκυρια πανικου & προβληματισμου, στοιχεια τα οποια θα αποτυπωνονται στη συνομιλια του με τον Θεον.

ΠΗΓΕΣ ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ:

 ΑΡΘΡΟΓ/ΙΕΣ :ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ   

ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΚΕΦ.2ον

ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΚΕΦ.2^ον ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ

Μεγαλη εμφαση διδεται από τους εκκλησιαστικους συγγραφεις στο θεμα της προελευσεως του πονου & της ασθενειας, δηλ. στο εργο του ΔΙΑΒΟΛΟΥ. Ο μεγας Αθανασιος τονιζει ότι ο διαβολος ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕ το πλασμα του Θεου ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ ΗΜΑΣ ΕΞΕΒΑΛΕΝ, ΘΑΝΑΤΩΗ ΜΑΣ ΠΑΡΕΔΩΚΕΝ, ΑΜΑΡΤΙΑΣ ΕΝΕΒΑΛΕ, ΦΘΟΡΑΝ ΗΜΙΝ ΠΡΟΥΞΕΝΗΣΕΝ, ΠΟΝΟΥΣ ΗΜΙΝ ΕΠΕΝΟΗΣΕ, & ΠΡΟΣΘΕΤΕΙ ΙΔΟΥ ΩΔΙΝΗΣΕΝ ΑΔΙΚΙΑΝ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΤΕΡΑΣ ΖΩΗΣ.ΣΥΝΕΒΑΛΕ ΠΟΝΟΝ & ΕΤΕΚΕΝ ΑΝΟΜΙΑΝ

Ο πονος που εισηλθε στην ανθρωπινη ζωη μετα την πτωση αποτελει ένα ΠΡΟΑΝΑΚΡΟΥΣΜΑ του θανατου, όπως γραφει ο Βασιλειος Σελευκειας.Ο Επιφανιος Σαλαμινος θεωρει ότι η πρωτοβουλια του διαβολου να εισαγαγει τον πονο στην ανθρωπινη ζωη ειχε ως στοχο να δημιουργηση στον ανθρωπο την ψευδαισθηση ότι αδικειται από τον ΘΕΟΝ.Ως συνεπεια όμως της πτωσεως μελλει να καταργηθει ΕΠΙ ΤΗΝ ΟΥΡΑΝΙΟΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑΝ ( όπως γραφει ο  ΙππολυτοςΡωμης) & να ενισχυση η αληθεια, την οποια ο Χρυσοστομος θεωρει – ρητορικη ΑΔΕΙΑ –ως λογια που απευθυνει εμον παλατιον, επου ουκ εστι πονος, λυπη & στεναγμος, ουδε δακρυον, αλλα αιωνιος ζωη & ΑΤΕΛΕΥΤΗΤΟΣ.

Αυτή η πικρη αληθεια ότι ο ανθρωπος ΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΟΗΣ ΕΞΗΝΤΛΗΣΕΝ ΠΟΝΟΝ( κατά την εκφραση του ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ) υπηρξε η αιτια υποτιμησεως του ανθρωπινου σωματος.Ο Χρυσοστομος αναφερεται σε πολλους αιρετικους, οι οποιοι θεωρουσαν ότι ένα ανθρωπινο σωμα που ταλαιπωρειται από τον πονο δεν μπορει να αποτελει ΘΕΙΚΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ

Aν & συνεπεια της πτωσεως& όχι δημιουργια του θεου, ο πονος σκιαγραφειται από τους εκκλησιαστικους συγγραφεις ως προξενος πνευματικης ωφελειας. Μαρτυρειται περι του Μ. Αντωνιου ότι συνηθιζε ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΣΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ επειδη σκεπτοτανε το ρητο του αποστολου ΟΤΑΝ ΑΣΘΕΝΩ ΤΟΤΕ ΔΥΝΑΤΟΣ ΕΙΜΙ. Ττην αληθεια ότι ο πονος δημιουργει ΚΑΤΑΝΥΞΗ στην ψυχη εκφραζει & ο Μ.βΑΣΙΛΕΙΟΣ μεσα από ένα γλαφυροτατο ρητορικο ερωτημα: ΔΙΑ ΤΙ ΠΟΤΕ Η ΨΥΧΗ & ΜΗ ΣΠΟΥΔΑΖΟΥΣΑ, ΑΥΤΟΜΑΤΩς ΣΧΕΔΟΝ ΕΜΠΕΣΟΝΤΟς ΠΟΝΟΥ, ΚΑΤΑΝΥΣΣΕΤΑΙ, ΠΟΤΕ ΔΕ ΑΠΟΝΟς ΟΥΤΩς ΕΣΤΙΝ Ως & ΒΙΑΖΟΜΕΝΗ ΚΑΤΑΝΥΓΗΝΑΙ ΜΗ ΔΥΝΑΣΘΑΙ: Τα τελευταια λογια είναι βαρυσημαντα χωρις πονο ακομα & μεσα από μεγαλη ασκηση, η ψυχη δεν ερχεται στην κατασταση της κατανυξεως.

Για τον ανθρωπο της πιστεως τιποτα δεν είναι τυχαιο, αλλα αποτελει οικονομια του θεου για την σωτηρια του.

Είναι χαρακτηριστικη η διηγηση περι του ΑΒΒΑ ΔΩΡΟΘΕΟΥ, ο οποιος καλειται από τους αδελφους της Μονης του να ερμηνευσει την αιτια ενός ισχυρου πονου στα ποδια του. Ο Αββας σκεπτεται οτι θα μπορουσε να επικαλεσθει καποια παθολογικα αιτια, συντομα όμως καταληγει στο ορθο συμπερισμα:ΑΛΛΑ ΤΟ ΑΚΡΙΒΕΣΤΕΡΟ & ΩΦΕΛΙΜΩΤΕΡΟΝ ΤΟΥΤΟ ΜΑΛΛΟΝ ΕΣΤΙΝ, ΟΤΙ ΟΙΔΕΝ Ο ΘΕΟΣ ΟΤΙ ΣΥΜΦΕΡΡΕΙ ΤΗ ΨΤΧΗ ΜΟΥ & ΟΥΤΩΣ  ΕΓΕΝΕΤΟ. ΟΥΔΕΝ ΓΑΡ ΠΟΙΕΙ Ο ΘΕΟΣ, ΟΤΙ ΟΥΚ ΕΣΤΙ ΚΑΛΟΝ, ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ & ΚΑΛΑ ΛΙΑΝ

Στο σημειο αυτό η Θεολογικη σκεψη προσεγγιζει τη μυστηριακη πτυχη του πονου, δηλ. την ανθρωπινη αδυναμια να καθορισθει επακριβως η αιτια για την οποια ο θεος επετρεψε τον πονο, Κλημης ο Αλεξανδρευς απαριθμει καποιες πιθανες αιτιες.(αφορα την αμαρτια)..καταδεικνυοντας ταυτοχρονως ότι το μυστηριο παραμενει ανερμηνευτο & καταληγοντας με την διαπιστωση ότι ΦΟΒΗΤΕΟΝ ΑΡΑ ΟΥΧΙ ΝΟΣΟΝ ΤΗΝ ΕΞΩΔΕΝ, ΑΛΛΑ ΤΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ, ΔΙ  Α Η ΝΟΣΟΣ.

 Η συναφεια ασθενειας & αμαρτιας θα πρεπει να κατανοηθει μεσα από τη συναβεια της αμαριας, με τον διαβολο ως δημιουργο της αμαρτιας. Η ασθενεια υπηρξε το αποτελεσμα του εργου του διαβολου γι αυτό & ο Χριστος αναφερομενος στη συγκυπτουσα γυναικα επισημαινει ότι η ασθενεια της ηταν τα δεσμα του σατανα επι δεκα οκτω χρονια

ΠΗΓΕΣ : ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ :

ΑΡΘΡΓΡ. /ΕΣ : ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑΣ:

 Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ  ΚΕΦΑΛ. 1ον

Οι εννοιες της Θεολογιας & του πονου  φαινομενικα δεν συσχετιζονται.Το σημειο  συναντησεως  τους είναι το ΜΥΣΤΗΡΙΟ  τοσο  του  ΘΕΟΥ , οσο  &  του  ΠΟΝΟΥ.Τη συναφεια των δυο μυστηριων καλειται να ανιχνευσει η Θεολογικη σκεψη, επιτελωντας εργο  διακριτο & από τις επιστημες της  Ιατρικης  & της Βιολογιας αλλα & από την οποια ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ.

Αισθανομαστε την αναγκη να ζητησουμε  εισαγωγικα συγχωρεση από τους ΣΥΝΑΘΡΩΠΟΥΣ μας  που ΠΟΝΟΥΝ, τουλαχιστον περισσοτερο από εμας. Εγκυπτουμε  στο θεμα του πονου με την αισθηση ενός ελλειματος μας : ότι καποιοι αδελφοι μας θα μπορεσουν να μιλησουν μεσα από την τραγικη  βιωματικοτητα του πονου κι ότι εχει σχεση με την τραγικοτητα αυτή, ο δικος μας λογος ωχρια.

ΜΙΑ ΒΙΒΛΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

 Η συστηματικη βιβλικη μελετη του θεματος του πονου ευρισκεται εκτος των προδιαγραφων της παρουσης παρεμβασης μας.Επιγραμματικα, επομενως, ας επισημανουμε καποιες αξιοσημειωτες αληθειες, τις οποιες  η ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ  καταγραφει.

Ως σημαντικο για τον ανθρωπο μαρτυρειται η απαλλαγη από τον πονο.Για αυτό εξαιρεται το αγαθο της υγειας ως δωρεας του ΘΕΟΥ &  μακαριζεται ο ανθρωπος, ο οποιος  ΖΩΝ & ΥΓΙΗΣ ΑΙΝΕΣΕΙ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟN

Ο πονος υποδηλωνεται ως δοκιμασια δυσβασταχτη την οποια ο ΨΑΛΜΩΔΟΣ διεκτραγωδει κατά τη διατυπωση των αιτηματων  της προσευχης του. Στα πλαισια αυτά τοποθετειται & ιδιαιτερη τιμη προς την Ιατρικη, ως δωρο του ΘΕΟΥ για την απαλλαγη από τον ΠΟΝΟ.

Τα παραπανω αποτελουν την αυτονοητη πτυχη του πονου. Οι μαρτυριες της ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ όμως, καθισταται συνθετοτερες όταν απτονται του θεματος της αιτιας του ΠΟΝΟΥ.Και τουτο διοτι ο πονος συσχετιζεται με την παραβιαση των εντολων του ΘΕΟΥ, η δε απαλλαγη από αυτόν με την τηρηση τους. Είναι σαφεςοτι η θεωρηση αυτή των αιτιων του πονου πηγαζει από το πρωταεχικο γεγονος παραβιασεως της εντολης του ΘΕΟΥ, δηλ από το ΠΡΟΠΑΤΟΡΙΚΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ,όταν για πρωτη φορα εξαγγελεται από τιν θεον Ο ΣΤΕΝΑΓΜΟΣ με τον οποιο η γυναικα προκειται να γεννα τα τεκνα της.

Η ιδια αληθεια περι ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ του πονου στη ανθρωπινη ζωη ως συνεπειας του προπατορικου αμαρτηματος θα διαπιστωσουμε παρακατω ότι μαρτυρειται από εκκλησιαστικους συγγραφεις.

Η αποψη της ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΘΗΚΗΣ, ότι ο πονος πηγαζει με αυτό της ΘΕΟΔΙΚΙΑΣ στο βιβλιο του ΙΩΒ

Η εννοια του πονου αποτελει πτυχη της μεσσιανικης του αποστολης συνιστα το βαθυ συνθεσμο του με τον ανθρωπο & επιτρεπει στην προς Εβραιους επιστολη να διακηρυξει το γεγονος αυτό με τα ακολουθα λογια:

ΟΥ ΓΑΡ ΕΧΟΜΕΝ ΑΡΧΙΕΡΕΑ ΜΗ ΔΥΝΑΜΕΝΟΝ ΣΥΜΠΑΘΗΣΑΙ  ΤΑΙΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ  ΗΜΩΝ…ΕΠΕΙ  & ΑΥΤΟΣ ΠΕΡΙΚΕΙΤΑΙ  ΑΣΘΕΝΕΙΑΝ. Στο σημειο αυτό  στρεφουμε ηδη την σκεψη μας στο θεμα του πονου μεσα από καποιες μαρτυριες της ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ:

Η αληθεια, ότι ο Μεσσιας ΣΠΛΑΧΝΙΖΕΤΑΙ τη ανθρωπινη ασθενεια & τον πονο όχι μονο επισημαινεται ως πραγματικοτητα του μεσσιανικου εργου, αλλα επιβεβαιωνεται  σε ολοκληρο το φασμα των θαυματων που επετελεσε. Η απαλλαγη από τη ασθενεια & τον πονο υπηρξε, αλλωστε η σαφεστερη απαντηση στο ερωτημα εάν ο ΧΡΙΣΤΟΣ ηταν ο προσδοκωμενος Μεσσιας.

Εκεινος που εδοκιμασε ισχυρα τον πονο της ασθενειας ηταν οΠΑΥΛΟΣ. Τον αποκαλει  ΑΓΚΑΘΙ  ΣΤΗ ΣΑΡΚΑ ΤΟΥ& ΑΓΓΕΛΟ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ.θεωρει δε ότι του δοθηκε από τον θεον ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΗΦΑΝΕΥΕΤΑΙ. Είναι η πρωτη φορα που το θεμα της ασθενειας & του πονου μαρτυρειται όχι ως αποτελεσμα καποιας παραβασεως του ΘΕΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ, αλλα ως παιδαγωγικο μεσο.Αντιλαμβανομαστε ότι η κατασταση αυτή  ηταν δυσβαστακτη για τον αποστολο ο οποιος ΠΑΡΕΚΑΛΕΣΕ ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΝΑ ΤΟΝ ΑΠΑΛΛΑΞΕΙ  αλλα μαζι με την θεικη αρνηση  εισεπραξε  την ερμηνευτικη διασταση της ασθενειας & του πονου του: Η ΓΑΡ ΔΥΝΑΜΙΣ ΜΟΥ ΕΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΤΕΛΕΙΟΥΤΑΙ.

Η αποκαλυψη του Ιωαννη μας ΕΠΙΦΥΛΑΣΣΕΙ 2 σημαντικες διαστασεις του θεματος του πονου.

Η πρωτη σχετιζεται με την τιμωρια που επιβαλλει ο πεμπτος Αγγελος, η οποια επεφερε ΠΟΝΟΥΣ & ΠΛΗΓΕΣ στους ανθρωπους με αποτελεσμα αυτοι να ΒΛΑΣΘΗΜΗΣΟΥΝ  ΤΟΝ ΘΕΟΝ.Η μαρτυρια αυτή παραμπει συνειρμικα σε ένα γνωστο & συνηθισμενο φαινομενο: το παραπονο του ανθρωπου προς τον θεον  εξαιτιας του ισχυρου & παρατεταμενου πονου.

Το δευτερο κειμενο από την Αποκαλυψη μας εισαγει στην απαλλαγη από τον πονο κατά την αιωνιοτητα: ΚΑΙ ΕΞΑΛΕΙΨΕΙ Α’’ ΑΥΤΩΝ Ο ΘΕΟΣ ΠΑΝ ΔΑΚΡΥΟΝ ΑΠΟ ΤΩΝ ΟΦΘΑΛΜΩΝ ΑΥΤΩΝ, & Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΟΥΚ  ΕΣΤΑΙ  ΕΤΙ, ΟΥΤΕ  ΠΕΝΘΟΣ  ΟΥΤΕ  ΚΡΑΥΓΗ  ΟΥΤΕ  ΠΟΝΟΣ  ΟΥΚ ΕΣΤΑΙ ΕΤΙ ΟΤΙ  ΤΑ ΠΡΩΤΑ  ΑΠΗΛΘΕΝ.Προκειται για την επανοδο στην κατασταση προ της πτωσεως, & είναι αξιοσημειωτο  ότι το  θεμα του πονου βρισκεται στην αρχη & το τελος της ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ: η εμφανιση της στη Γενεση είναι το αποτελεσμα της πτωσεως των Πρωτοπλαστων & η αναιρεση του στην ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΝ είναι το σημαδι της  επανοδου του ανθρωπου στην προπτωτικη  κοινωνια  με τον ΘΕΟΝ.

ΠΗΓΕΣ : ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ: ΠΕΡΙ ΠΟΝΟΥ  & ανθρωπου.

ΣΑΝ ΔΕΣΜΗ ΑΠΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ -ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ

ΣΑΝ ΔΕΣΜΗ ΑΠΟ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ

ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ: ΑΠΟΣΠ:

Ειδα το βραδυ αυτό

Καποια χρυση, λεπτοτατη

Στους δρομους ευωδια

Και στην καρδια

Αιφνιδια, καλοσυνη

Στα ανεστραμμενο προσωπο η Σεληνη

Ηλεκτρισμενη, από φιληματα

Θα λεγες την ατμοσφαιρα.

Η σκεψις τα ποιηματα…….

Βαρος περιττο

Εχω κατι σπασμενα φτερα ……

Δεν ξερω καν γιατι μας ηρθε

Το καλοκαιρι αυτό….

ΕΥΧΕΣ.......ΚΑΡΔΙΑΚΕΣ ..........ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ......ΑΜΕΤΡΕΣ ΕΥΧΕΣ........

Για ποιον ανελπιστη χαρα

Για ποιες αγαπες

Για ποιο ταξιδι  ονειρευτο…

 ΕΥΧΕΣ ....ΓΙΑ ΤΟ ΤΑΞΕΙΔΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΣΕΛΛΗΝΟ...ΕΥΧΕΣ.....

ΚΑΤΑΦΑΤΙΚΗ- ΑΠΟΦΑΤΙΚΗ Π. ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΕΣΣΕΧ

ΚΑΤΑΦΑΤΙΚΗ –ΑΠΟΦΑΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ –ΘΕΩΡΙΑ  Π.ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΕΣΣΕΧ

ΑΠΟΦΑΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΤΑΠΕΙΝΩΣΕΩ

ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΕΣΣΕΧ

Αποφατικη Αρχη (ΤΑΠΕΙΝΩΣΕΩΣ) , ΚΙΝΗΣΙΣ προς Αυτοσμικρυνση, προς το Ατελευτως μικρο & καθολου υπερηφανο προς ΑΥΤΟΕΚΘΕΙΑΣΜΟ.

Η οδος αυτή είναι ΑΠΟΦΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ εκ της θεωριας του π. Σωφρονιου Εσσεχ, ο οποιος διδει μεγαλη σημασια στην ασκηση αυτή διοτι καθως γνωριζουμε επερασε από ΠΛΑΝΗ, αποφατικης, φιλοσοφιας , ινδουιστικων θρησκειων, διανοησης…….κλπ….. ζουσε στο ΠΑΡΙΣΙ, ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΤΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ ……..ΠΕΡΝΟΥΝ ΠΟΛΥ 

ΑΕΡΑ….ΠΟΙΟΣ ΛΟΙΠΟΝ ΘΕΩΡΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΝ ΤΟΥ ΠΟΙΟ ΕΞΥΠΝΟ….ΠΙΟ ΦΙΛΟΣΟΦΟ…..ΠΙΟ ΦΙΛΟΔΟΞΟ……ΕΙΝΑΙ ΑΝΩΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ…………………… Π. ΣΩΦΡΟΝΙΟ?????

ΑΠΟΦΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΚΑΤΑ ΠΑΤΕΡΑ ΣΩΦΡΟΝΙΟ , ΕΙΝΑΙ Η ..ΔΙΑ ΚΕΝΩΣΕΩΣ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΠΟΡΕΙΑ ΟΠΙΣΩ ΧΡΙΣΤΟΥ.

ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΟΥΝ ΟΣΟΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΥΤΗ…………… ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ…ΑΣ ΤΟΝ ΕΠΙΚΑΛΕΣΘΟΥΝ….& ΘΑ ΤΟΥΣ ΒΟΗΘΗΣΕΙ

ΕΥΧΕΣ ΚΑΡΔΙΑΚΕΣ……

ΠΗΓΕΣ: ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ. Π. ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ:  

ΤΟ ΔΟΓΜΑΤΙΚΟ- ΚΑΤΑΦΑΤΙΚΗΣ & ΑΠΟΦΑΤΙΚΗΣ ΚΕΦ5ον

 ΤΟ ΔΟΓΜΑΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΤΙΚΗΣ & ΚΑΤΑΦΑΤΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΚΕΦ. 5^ον

Εχοντας υποψη του ο Θεολογος, ότι ο Θεος υπερβαινει κάθε τελειοτητα, αναλαμβανει να του αποδωσει, εκεινα τα χαρακτηριστικα γνωρισματα, συμφωνα με τα οποια παρολη την αγνωσια του,  θα αναγνωριζεται ( μορφη αναγνωρισης ), ως υψιστο αγαθο.

 

Η παραπανω προσεγγιση είναι φανερο ότι αποτελει, όχι μονον ΔΥΣΝΑΣΤΑΧΤΗ ευθυνη, αλλα επιπονο & δυσκολο εργο, δεδομενου οτι οι πηγες αποκαλυψις & περιγραφης του ΘΕΙΟΥ ΠΛΑΣΜΑΤΟΣ, όχι μονον είναι αδυνατον να τις χωρισει ανθρωπινος νους, αλλα ελλοχευουν Θεολογικα ατοπηματα όταν παρερμηνευτουν ΤΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ.

Για τον λογο αυτόν η διατυπωση των θειων ονοματων ειτε αυτά αφορουν στο τι είναι ο θεος (καταφατικη οψη) ειτε στο ότι τι δεν είναι (αποφατικη οψη, προκυπτουν από την αποστολικη παραδοση, από τους ΘΕΟΦΩΤΙΣΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΟΠΟΥ Η ΧΑΡΙΣ  τους εχει  κυριευσει.

Αν ο Θεολογος με ΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΝΕΙΡΜΙΚΕΣ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ  προσπαθησει να αποδωσει τα ΤΟΥ ΘΕΟΥ γνωρισματα, κινδυνευει να καταληφθει ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑΝ ΤΩΝ ΔΥΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΩΝ.

 Αν παλι εκ παραδρομης αγνοησει την καταφατικη οψη του Θεου & απομονοθει προς τον αποφατισμον, οδευει προς την πλανη & την υπερβολη.

Η γνωση του Θεου, εχει αποφατικο & καταφατικο χαρακτηρα, & είναι τοση, οση εκεινος εχει επιτρεψει.

ΠΗΓΕΣ : ΔΟΓΜ ΜΑΤΣΟΥΚΑ

Π. ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ

ΤΡΕΜΠΕΛΑ ΑΡΘ. ΜΗΤΡ. ΣΚΟΠ/ΟΥ