Είναι ήσυχα απόψε
11 Δεκ. 2009 8 σχόλια
Κοιμάται με κατάλευκο πάπλωμα από νιφάδες η φύση
και το φεγγάρι μισοκρυμμένο σε πέπλα ομίχλης.
Δέντρα γυμνά πλανεμένα από τις μικρές λευκές νεράιδες
που θα λιώσουν στα χάδια του ήλιου.
Ελιξίριο αγνότητας το ΧΙΟΝΙ
κρατάει την αθωότητα της γης για λιγοστό καιρό.
Είναι ήσυχα απόψε και η λογική πλανιέται στο ξεχασμένο παιδικό μυστήριο του έρωτα της πλάσης με το λευκό αυτοκράτορα.
Ομίχλη στη σκέψη
05 Δεκ. 2009 15 σχόλια
Δρόμος μακρύς, φίδι κουλουριασμένο
άναρχος, ατελής.
Βροχή έλουσε τη νύχτα,
μικρές λίμνες στάλαξε η σκέψη.
Περιμένω στη μέση του δρόμου
για μια κόκκινη ομπρέλα χαράς.
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ
Ελεύθερη
02 Δεκ. 2009 3 σχόλια
Το μυαλό μου ζαλισμένο από το ατέλειωτο φως
η καρδιά μου ταλαντευόμενη στη μάχη της ειρήνης
οι αισθήσεις μου κοιμώμενες.
Ήχος, αφή, γεύση, επιθυμία
κλειδωμένες στο άπειρο λευκό της λήθης.
Έδιωξα από μέσα μου το στροβιλιστό χορό της λογικής,
στέκομαι πια στον αιθέρα της σιωπής
ελεύθερη
άχρονη
κι απέθαντη
στο κέντρο της δικής μου αιωνιότητας.
Δεν πρόλαβα ούτε θα προλάβω
23 Νοε. 2009 11 σχόλια
Κινήσεις γρήγορα παράλογες,
φρενιασμένος τροχός τύχης η ζωή.
Σπόροι ευτυχίας που δεν προλαβαίνουν να ανθίσουν,
ψήγματα χρυσού στα αζήτητα τα χαμόγελα αφετηρίας.
Ροδόπεπλη δύση καλύπτει τα όνειρα της στιγμής,
αυγές αισιοδοξίας σταματούν με το άνοιγμα των ματιών.
Δεν προλαβαίνω να ζήσω τη στιγμή,
δεν προλαβαίνω να σκεφτώ πως υπάρχω,
δεν προλαβαίνεις να θυμηθείς πως κάπου υπήρξαμε μαζί.
Μια αιωνιότητα πριν.
Ίσως ήταν χθές,
μα ήδη ζούμε το ίδιο απαράλλαχτο αύριο.
Δεν αντιστέκομαι...
19 Νοε. 2009 6 σχόλια
δεν αντιστέκομαι
σε ενα χάδι
σε μια καλή κουβέντα
στην παρόρμηση
στην καλοπέραση
στα πάθη
στα λάθη
στην υπέροχη αγκαλιά της θάλασσας
σε ενα κομπλιμέντο
στον ύπνο
να γίνομαι πού και πού φαρμακόγλωσση
στη γνώση
στο φιλότιμο
στην ανοχή κι ανεκτικότητα
στις αναμνήσεις...
Ιερή μανία
18 Νοε. 2009 7 σχόλια
Εκσταση της νύχτας!
Αγριοι σπασμοί απόλαυσης,
με όπλα τα κορμιά σκοτώνουμε ο ένας τον άλλο.
Υποστάσεις που μπερδεύονται
φύλα που ενώνονται σε θεϊκό Ένα
φιλιά που εκρήγνυνται άγρια.
Σώματα και ψυχές φλέγονται.
Κομήτες χάδια, αστέρια αγγίγματα.
Γαλαξίες ανοίγεις στη μοίρα μου.
Η ιερή μανία του έρωτα μας δείχνει το δρόμο
να βυθίσουμε μαζί τον ουρανό.
Δώρο είναι ό,τι σε πλησιάζει
17 Νοε. 2009 15 σχόλια
Άφησε να σε κυριέψει η γαλήνη κι η ευτυχία,
να σε ξεδιπλώσει η αρμονία κι η χαρά,
να σε ξεκλειδώσει η εμπιστοσύνη,
να σπάσει το γρανίτη της καρδιάς σου το χάδι της ειλικρίνειας.
Καλωσόρισε ό,τι έρχεται σε σένα
απλό, μικρό, ό,τι θεωρείς κατώτερο και ανούσιο για την πάλη του κόσμου
κι αυτό, σαν ανταπόδοση, θα σε κάνει πιο πλούσιο.
Να μη μου θυμήσω να θυμάμαι....για όμορφη Κυριακή
15 Νοε. 2009 19 σχόλια
Κυριακή πρωί γράφει στα σύννεφα
ΝΑ ΜΟΥ ΘΥΜΗΣΩ ΝΑ ΜΗ ΘΥΜΑΜΑΙ
Λιακάδα
Βροχή
Όνειρο
Πραγματικότητα
Ό,τι με πονάει σε ένα σεντούκι σφραγισμένο.
Κι αυτό θα ΄ναι το τυχερό μου αστέρι.
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ
Πολύτιμη σαν μοναξιά
06 Νοε. 2009 22 σχόλια
Σαν κομμάτι από σπασμένο γυαλί,
Σαν το τελευταίο γράμμα του αλφάβητου
που περιμένει μάταια το επόμενο
Σαν λάθος χτύπημα στην πόρτα τα μεσάνυχτα
Σαν ανερμάτιστη χορδή κιθάρας
Σαν τον περίλυπο Ιούδα το επόμενο πρωινό
Σαν το νυχτοφύλακα στις φάμπρικες
Σαν ωκεανός χωρίς ακτή
Σαν σήμερα χωρίς αύριο
Σαν το κουράγιο του δειλού
Μόνος, τραγικός και όμορφος στο δρόμο που φτιάχνουν τα βήματά σου στην άμμο.
Κι η αγάπη μου μοναχική για να σε συντροφέψει ...
Κοχύλι που λάμπει , θησαυρός η μοναξιά σου
στο βάλτο της ψευτιάς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου