Τι αξία έχει το μετάξι, όταν κουρελιάσει το μυαλό?"
Οι
ειδήσεις του πανικού, η τρομολαγνεία σαν νέος μαζικός εθισμός, η
εκτόνωση αντί για διασκέδαση, ο εξευτελισμός αντί για τον ανθρωπισμό, η
διχόνοια αντί για την ομόνοια, ο δογματισμός αντί για το διάλογο, ο
ανόητος φασισμός αντί για την ανώτερη δημοκρατία, η παραπληροφόρηση αντί
για την ενημέρωση, ο φανατισμός αντί για την ιδεολογία...Άλλαξαν οι
λεξεις περιεχόμενο και στο συνάνθρωπο βλέπουμε τον αντίπαλο. Δε μας
ενώνει η κοινή μοίρα του θανάτου και της υπέρβασης της ζωής, αλλά ο
θάνατος του άλλου σα να μας χαρίζει πόντους σε ένα νοερό μεταφυσικό
παιχνίδι εξουσίας.
Συννέφιασε
στο νου του ανθρώπου...τα μαύρα απέπλιδα σύννεφα σκέπασαν τη λογική και
την καρδιά μας...Η ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΣΤΟ ΓΚΕΤΤΟ ΠΛΕΟΝ...Σκεφτομαι πόσο λάθος
είμαι, κάνω διάλογο και απαντήσεις δε βρίσκω...Πλιάτσικο ο άνθρωπος από
άνθρωπο και πλιατσικολόγοι όλοι στο μέλλον μας..
"Τι αξία έχει το μετάξι, όταν κουρελιάσει το μυαλό?"
Απλές σκέψεις μετά από ένα διάλογο σε κάποιο "ιδεολογικό" μπλογκ...
Θαύματα πρωινού
Κάθε στιγμή στο απλετο φως και το σκοτάδι
κάθε σπιθαμή αέρα
κάθε βήμα στην άπειρη γη
κάθε σταγόνα απ' του ωκεανού το κύμα
κάθε λίκνισμα του ανέμου
κάθε βουτιά του κύκνου
κάθε ανάσα του σύμπαντος
κάθε σταγόνα της πρωινής δροσιάς
κάθε λυγμός χαράς
είναι ένα θαύμα.
Εσύ κρύβεις μέσα σου άπειρα.
Θεατής του κόσμου
Φεγγαρόφωτη νύχτα στη σκιά μοναχικού δέντρου
ψυχή που ταξιδεύει στις αναμνήσεις.
Αιώνια μήτρα που τον κρατάει παιδί για αμέτρητες στιγμές.
Ο κόσμος στροβιλίζεται περιμένοντας το θαύμα
Σιωπηλός θεατής του ρυθμού του κόσμου κι αυτός.
Ακίνητος στις καταιγίδες και τις αστραπές,
αμίλητος στις παλίρροιες του πεπρωμένου.
Απαντήσεις που θα έρθουν λευκοντυμένοι άγγελοι,
όνειρα που θα γλιστρήσουν ανεπαίσθητα πλάι του.
Εύθραυστη κίνηση του νου,
βλέμμα φευγαλέο στ' άστρα.
Κομήτης με ουρά φωτιάς η επιθυμία
για ένα σώμα νωχελικό στην αγκαλιά
λίκνο του πόθου του.
Θαυμάζει και χάνεται.
Ήταν το θαύμα που περίμενε...
ψυχή που ταξιδεύει στις αναμνήσεις.
Αιώνια μήτρα που τον κρατάει παιδί για αμέτρητες στιγμές.
Ο κόσμος στροβιλίζεται περιμένοντας το θαύμα
Σιωπηλός θεατής του ρυθμού του κόσμου κι αυτός.
Ακίνητος στις καταιγίδες και τις αστραπές,
αμίλητος στις παλίρροιες του πεπρωμένου.
Απαντήσεις που θα έρθουν λευκοντυμένοι άγγελοι,
όνειρα που θα γλιστρήσουν ανεπαίσθητα πλάι του.
Εύθραυστη κίνηση του νου,
βλέμμα φευγαλέο στ' άστρα.
Κομήτης με ουρά φωτιάς η επιθυμία
για ένα σώμα νωχελικό στην αγκαλιά
λίκνο του πόθου του.
Θαυμάζει και χάνεται.
Ήταν το θαύμα που περίμενε...
Ονειρα ημερας ελευθερης
θαλασσες ζαχαρωτά
ουρανοί από μέλι
πορτοκάλια χαμόγελα
βουνα πεταλούδες
δάκρυα κερασια
συντεφενια συννεφα
σταφυλια οργης
φιλια ροδακινα
λεμονανθοι χαδια
δροσοσταλίδες βλεμματα
Παιδιάστικα όνειρα
κι η ζωή σου μια γλυκιά ζαβολιά
στης ρουτίνας το θάνατο.
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ
Χειμωνιάτικοι ψίθυροι.....καλό μήνα !
Ο
Οκτώβρης ξεθώριασε στα νερά της βροχής,στο χθες, στην άχλη της μνήμης.
Κι ο Νοέμβρης δυναμικά εμφανίζεται, καλύπτει τα πάντα
αναγεννημένος.Απλώνεται παντού,σαν ομίχλη πρωινού στις όχθες ποταμού....
Το φθινόπωρο χορεύει τρελούς χορούς με χρυσοκόκκινη φορεσιά....ψίθυροι χειμώνα ακούγονται στα δάση....
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ
Πεταλούδα του έρωτα
Καψαλισμένα φτερά πεταλούδας
σε ένα μεταξωτό ταξίδι αγάπης.
Δρόμος φτερωτός του πάθους
αέναος θάνατος κι ανάσταση.
Εύθραυστο πέταγμα στης ηδονής τη γύρη
θαμπωμένη απ' το φως της ευτυχίας.
Πετά από τα ψέματα ψηλά
αδιάντροπα κοροϊδεύει τη μοναξιά των άλλων.
Πλησίασε πολύ στο φως του έρωτα.
Ήπιε λάβα από του πάθους τη γούρνα.
Καψάλισε τα φτερά της.
Κι εκεί έμεινε χωρίς ντροπή γυμνή.
σε ένα μεταξωτό ταξίδι αγάπης.
Δρόμος φτερωτός του πάθους
αέναος θάνατος κι ανάσταση.
Εύθραυστο πέταγμα στης ηδονής τη γύρη
θαμπωμένη απ' το φως της ευτυχίας.
Πετά από τα ψέματα ψηλά
αδιάντροπα κοροϊδεύει τη μοναξιά των άλλων.
Πλησίασε πολύ στο φως του έρωτα.
Ήπιε λάβα από του πάθους τη γούρνα.
Καψάλισε τα φτερά της.
Κι εκεί έμεινε χωρίς ντροπή γυμνή.
Νύχτα αποθέωσης
Θλίψεις άγριες,
βραβείο της τόλμης που έζησες.
Στεφανωμένες νύχτες ζωής έντονης
ασπίδα πάθους στο θάνατο.
Θρήνους στιγμών χαμένων
κι αν γνώρισες...
Ματιές ηδονής φυλαχτό της μοναξιάς σου.
Αποκαϊδια καρδιάς κομματιασμένης
κι αν μάζεψες...μη διστάζεις...
Τόλμα...
κι η νύχτα στα κόκκινα πλάνα της σεντόνια
θα σε αποθεώσει.
Πρωινή ώρα της δόξας
Κάθε ζωής οι εποχές
Κάθε εποχής η δόξα
Κάθε τέλους η ώρα
Κάθε στιγμής η ιστορία
Κάθε ιστορίας ο ήρωας
Κάθε ήρωα η αυγή.
Κάθε αυγή ΔΙΚΗ ΣΟΥ
Καλημέρα σε όλους...
Νύχτες ευδαιμονίας έρωτα
Νυχτες που αιμορραγούν πάθος
θεϊκής ανθρώπινης ευδαιμονίας
πάνω σε σεντόνια πρόθυμα
Η ερωτική ταραχή στεφανώνει την αγάπη
με ψίθυρους κραυγής.
Η λαχτάρα του εραστή προδόθηκε,
έγινε σκιά χαραγμένη στη σκουριά
φορεμένη χρόνια τώρα.
Ξεκίνα από την αρχή...
Να νικήσεις εσύ στο δρόμο του πάθους,
να στεφανωθείς της αυγής τη χάρη
Αλλιώς...κάνε λιμάνι σου το κρεβάτι της μοναξιάς.
θεϊκής ανθρώπινης ευδαιμονίας
πάνω σε σεντόνια πρόθυμα
Η ερωτική ταραχή στεφανώνει την αγάπη
με ψίθυρους κραυγής.
Η λαχτάρα του εραστή προδόθηκε,
έγινε σκιά χαραγμένη στη σκουριά
φορεμένη χρόνια τώρα.
Ξεκίνα από την αρχή...
Να νικήσεις εσύ στο δρόμο του πάθους,
να στεφανωθείς της αυγής τη χάρη
Αλλιώς...κάνε λιμάνι σου το κρεβάτι της μοναξιάς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου